ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΟΥΣΤΑΜΑΝΩΛΑΚΗ

Η σεζόν 2017-18 ήταν μια πραγματικά ξεχωριστή χρονιά για το τμήμα του βόλεϊ γυναικών. Οι «ερυθρόλευκες» όχι μόνο διατήρησαν τα πρωτεία τους στην Ελλάδα αλλά έφτασαν για δεύτερη σερί χρονιά στον τελικό της Ευρώπης, τον οποίο κατέκτησαν και έτσι έφεραν τον πρώτο Ευρωπαϊκό τίτλο του τμήματος τόσο στον Ολυμπιακό, όσο και στο ελληνικό γυναικείο βόλεϊ και έτσι έγραψαν για μια ακόμα φορά ιστορία.

Το gavros.gr συνομίλησε με την MVP του φετινού CEV Challenge Cup και αρχηγό της ομάδας Στέλλα Χριστοδούλου, η οποία αναφέρθηκε σε όλο αυτό το μαγικό ταξίδι.

Ερώτηση: Περιμένατε να εξελιχθεί έτσι η σεζόν στην αρχή της χρονιάς;

Απάντηση: «Σίγουρα οι στόχοι που είχαμε θέσει από την αρχή της χρονιάς ήταν υψηλοί, ήταν πάλι το να φτάσουμε στις τέσσερις καλύτερες ομάδες της Ευρώπης που ήταν ο βασικός στόχος την περυσινή χρονιά μετά την καλή πορεία που είχαμε κάνει, αλλά θεωρώ οτι ήταν ένα όνειρο τρελό. Το να πανηγυρίζουμε αυτή τη στιγμή το Κύπελλο Ευρώπης. Όμως ήταν κάτι για το οποίο δουλέψαμε πάρα πολύ σκληρά όλη τη χρονιά και με τη στήριξη της διοίκησης που όπως έχουμε πει πάρα πολλές φορές είναι πάντα στο πλευρό μας. Φυσικά και με το προπονητικό σταφ τα τρία χρόνια που βρίσκεται στον Ολυμπιακό και όλες οι αθλήτριες διψάγαμε για αυτό τον τίτλο. Χαίρομαι πάρα πολύ που ήρθε έτσι η χρονιά. Η αλήθεια είναι οτι δεν το περιμέναμε. Αλλά υπήρχε στο πίσω μέρος του μυαλού μας και όλη τη χρονιά δουλεύαμε για αυτό».

Ε: Πέρυσι φτάσατε στον τελικό. Φέτος ξανά στον τελικό, αλλά η κατάληξη ήταν διαφορετική. Πόσο διαφορετικά ήταν τα συναισθήματα και από την πρώτη αλλά και από τη φετινή φορά;

Α: «Σίγουρα και πέρυσι το να φτάσουμε στον τελικό σε μια χρονιά που κανείς δεν το περίμενε ήτανε πάρα πολύ έντονα τα συναισθήματα και πάρα πολύ όμορφα. Από την περυσινή χρονιά είχαμε θέσει σαν στόχο ότι μέσα στην επόμενη τριετία θέλουμε να πάρουμε το ευρωπαϊκό. Ήρθε πάρα πολύ γρήγορα και πιστεύω οτι ήρθε άξια τόσο γρήγορα γιατί όλη η ομάδα δούλευε πολύ σκληρά και το άξιζε αυτό. Τα συναισθήματα ήτανε πάρα πολύ έντονα. Μοναδικά. Δεν μπορώ να περιγράψω νομίζω σε λόγια ακόμα και τώρα την ένταση της στιγμής στον τελευταίο πόντο. Μια από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές στους τελευταίους πόντους ήταν όταν είδαμε τον manager μας τον Νίκο Κατσιούρα να ξεσπάει σε λυγμούς στον πάγκο και νομίζω οτι γενικά ήταν η πιο έντονη στιγμή όλου του τελικού.

Νομίζω οτι δεν το έχουμε συνειδητοποιήσει ακόμα. Θέλουμε αρκετό καιρό για να συνειδητοποιήσουμε αυτή τη μεγάλη επιτυχία και πραγματικά εύχομαι να ζούμε τέτοιες στιγμές γιατί κάθε αθλητής δουλεύει για αυτές τις στιγμές και για αυτά τα παιχνίδια.

Ε: Το περίμενες όταν ερχόσουν στην ομάδα οτι θα γινόταν όλο αυτό κάποια στιγμή;

Α: « Όχι, δεν θα σου πω ψέμματα δεν το περίμενα. Τη χρονιά που ήρθα εγώ στην ομάδα ο Ολυμπιακός ήτανε τις χρονιές που έκανε την ανασύσταση της ομάδας οπότε σίγουρα δεν μπορούσα να κοιτάξω τόσο μακριά για έναν ευρωπαϊκό τίτλο. Σίγουρα όμως σαν αθλήτρια είχα πάντα υψηλούς στόχους. Ήθελα να παίξω στο εξωτερικό. ήθελα διεκδικήσω ευρωπαϊκό. Νομίζω οτι ήρθα στον Ολυμπιακό και ο Ολυμπιακός μου άνοιξε την πόρτα απλόχερα στο να διεκδικήσω τίτλους και κάθε χρόνο να νοιώθω όλο και πιο επιτυχημένη. Νοιώθω ευλογημένη που ο δρόμος με έφερε στον Ολυμπιακό και πραγματικά τον ευχαριστώ πάρα πολύ».

Ε: Στον τελικό της Τουρκίας πήρε και άλλο ένα βραβείο. Το περίμενες και πως ένιωσες όταν ανακοινώθηκε;

Α: «Η αλήθεια είναι οτι ποτέ δεν με εντυπωσίασαν οι ατομικές βραβεύσεις. Όμως δεν μπορώ να κρύψω οτι ένας τίτλος MVP στην πρώτη ευρωπαϊκή διάκριση τόσο της Ελλάδας όσο και του Ολυμπιακού ήταν μια πάρα πολύ συγκινητική στιγμή για εμένα. Μέσα στο παιχνίδι δεν είχα καταλάβει ότι έχω πάρει δέκα πόντους. Δεν είναι και το πιο σύνηθες για έναν πασαδόρο. Όμως προσπάθησα από την πλευρά μου να κάνω οτι καλύτερο μπορούσα για την ομάδα μου. Όπως και όλες οι αθλήτριες. Πραγματικά όλες οι αθλήτριες άξιζαν αυτόν τον τίτλο γιατί στο συγκεκριμένο ματς η κάθε μια έδινε σε συγκεκριμένο σημείο του παιχνιδιού το δικό της λιθαράκι για να πάρουμε αυτή τη νίκη, Πραγματικά νοιώθω πάρα πολύ χαρούμενη. Νοιώθω δικαιωμένη για πάρα πολλές επιλογές που έχω κάνει στη ζωή μου και στο κομμάτι του αθλητισμού».

Ε: Ένα ακόμα σερί πρωτάθλημα. Ένα ακόμα σερί νταμπλ, που μπορεί να σταματήσει αυτή η ομάδα;

Α: «Η αλήθεια είναι οτι με την οργάνωση που έχει δείξει ο Ολυμπιακός τα τελευταία χρόνια νομίζω οτι δεν μπορεί να σταματήσει εδώ. Έχουμε βάλει σαν στόχο την κορυφή στην Ελλάδα τα προηγούμενα χρόνια και αυτός φυσικά είναι ο στόχος και για τα επόμενα χρόνια. Σίγουρα θέλουμε και οι υπόλοιπες ομάδες να ανέβουν. Χρειαζόμαστε πιο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα στην Ελλάδα γιατί αυτό θα μας βοηθήσει και εμάς να ανέβουμε ένα ακόμα σκαλοπάτι πιο ψηλά στην Ευρώπη. Ίσως να μιλάω λίγο μακρινά τώρα αλλά όταν είσαι στον Ολυμπιακό νομίζω οτι επιβάλλεται να κοιτάς ακόμα πιο ψηλά. Νομίζω οτι έχει πολύ συνέχεια ο Ολυμπιακός. Έχει πολύ καλές βάσεις από πίσω, αθλητές που διψάνε, γνωρίζουμε οτι πάντα θα έρχονται οι καλύτεροι στον Ολυμπιακό. Είναι εύκολο να μπεις στη νοοτροπία του νικητή πλέον γιατί το δημιουργεί όλη η χημεία που έχουμε σαν ομάδα, οπότε πιστεύω οτι ο Ολυμπιακός μπορεί να συνεχίσει για πολλά ακόμα χρόνια να πρωταγωνιστεί».

Ε: Άρα εσύ βλέπεις το μέλλον σου εδώ ή είναι κάτι πολύ μακρινό και πηγαίνεις χρόνο-χρόνο;

Α: «Όχι όχι. Με τον Ολυμπιακό έχω άλλα δύο χρόνια συμβόλαιο. Όλοι οι στόχοι τόσο τώρα όσο και τα επόμενα χρόνια είναι ίδιοι με τους στόχους του Ολυμπιακού. Θέλω να παραμείνω εδώ. Ο Ολυμπιακός πια για εμένα δεν είναι μια ομάδα. Έχει γίνει δεύτερη οικογένειά μου. Αγαπώ πολύ τον Ολυμπιακό. Αγαπώ πολύ τους ανθρώπους που είναι εδώ και πραγματικά νοιώθω σαν το σπίτι μου. Οπότε με βλέπω εδώ».

Ε: Μια φίλη σου φέτος ανακοίνωσε οτι θα σταματήσει. Πόσο μπορεί να αλλάξει τις ισορροπίες η απόφαση της Αρέτας Κονόμη;

Α: «Χαίρομαι που το αναφέρεις έτσι γιατί η Αρέτα Κονόμη δεν είναι μόνο μια συμπαίκτριά μου είναι μια πάρα πολύ καλή μου φίλη. Είναι ένα άτομο που έχει συνδέσει το όνομά της με τις επιτυχίες του Ολυμπιακού και με τη δική μας ομάδα. Είναι νομίζω μια από τις καλύτερες συμπαίκτριες που είχα όλα αυτά τα χρόνια που ασχολούμαι με το βόλεϊ. Θα επηρεάσει πολύ την ομάδα. Δεν ξέρω τόσο το αθλητικό κομμάτι γιατί πραγματικά η Ειρήνη (σ.σ Κοκκινάκη), που βρίσκεται από πίσω είναι ένα παιδί με πάρα πολύ μεγάλη θέληση για δουλειά και για να βελτιώνεται και ήδη έχει δείξει ότι όσες φορές έχει χρειαστεί να μπει μπαίνει με πάρα πολύ δύναμη ψυχής και κάνει εξαιρετικές εμφανίσεις. Αλλά νομίζω οτι θα επηρεάσει πολύ στο κλίμα της ομάδας, ένα παιδί που ήτανε από τα πιο χαμογελαστά παιδιά που ήταν μέσα στο γήπεδο, όμως νομίζω οτι όταν νιώθεις ότι είσαι έτοιμος να ολοκληρώσεις την ευτυχία σου και να φέρεις στον κόσμο ένα παιδάκι νομίζω οτι αυτό είναι πάνω από όλα. Της εύχομαι να τα καταφέρει θα συνεχίσουμε και πέρα από εδώ να είμαστε φίλες και φυσικά την περιμένουμε πίσω όποτε ξανά νιώσει έτοιμη».

Ε: Πόση χαρά και πόση δύναμη παίρνετε από τον κόσμο ο οποίος έρχεται στο Ρέντη; Είδαμε ειδικά στον τελικό με την Μπούρσα ένα κατάμεστο Ρέντη.

Α: «Η αλήθεια είναι οτι μπορεί να ακούγεται λίγο τετριμμένο τώρα τελευταία αυτό αλλά ο κόσμος μας είναι η δύναμή μας. Είναι η ώθηση που χρειάζεται κάθε αθλητής όταν νοιώθει κουρασμένος, όταν η πίεση του αγώνα τον παίρνει λίγο από κάτω, να του δώσει την ώθηση για το κάτι παραπάνω. Χαίρομαι γιατί την τελευταία χρονιά ο κόσμος του Ολυμπιακού έχει αγκαλιάσει και το δικό μας τμήμα, το γυναικείο βόλεϊ. Πραγματικά τον ευχαριστώ πάρα πολύ. Νομίζω οτι δουλεύουμε κάθε μέρα σκληρά στην προπόνηση για να του φέρουμε τις επιτυχίες γιατί πραγματικά ο κόσμος του Ολυμπιακού το αξίζει. Εύχομαι μια ανάλογη πορεία στη συνέχεια και όλοι μαζί νομίζω μπορούμε να καταφέρουμε πάρα πολλά».

Ε: Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που σου έρχεται στο μυαλό όταν ακούς το όνομα Μπράνκο Κοβάτσεβιτς;

Α: «Δεν ξέρω αν είναι ένα πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό. Είναι ένας πολύ μεγάλος προπονητής. Για εμένα είναι ο άνθρωπος που με βοήθησε να κάνω το επόμενο βήμα. Τόσο σαν αθλήτρια όσο και σαν άνθρωπος. Εκτός από ένας πολύ καλός προπονητής που αναμφισβήτητα με την πορεία του τόσο με της Εθνικές ομάδες στα τμήματα της Σερβίας τόσο και με την ομάδα του Ολυμπιακού, νομίζω οτι κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει. Είναι ένας άνθρωπος που μας έχει αγκαλιάσει όλες. Τον έχουμε σαν πατέρα μας. Έχει πάρα πολύ χιούμορ όσο και αν δεν του φαίνεται μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Οπότε είναι πάρα πολύ κοντά μας και ξέρει και κρατάει πάρα πολύ καλά τα λουριά στην ομάδα ώστε να μπορεί να δουλεύει και να βγαίνει το 100% των δυνατοτήτων της. Όλες τον σεβόμαστε. Όλες των αγαπάμε και χάρηκα πάρα πολύ που έμαθε οτι είναι πολύ κοντά στο να ανανεώσει και να συνεχίσουμε να δουλεύουμε μαζί του».

Ε: Με το όνομα Νίκος Κατσιούρας;

Α: «Νομίζω οτι αν ο Νίκος (σ.σ Team Manager της γυναικείας ομάδας βόλεϊ) δεν βρισκόταν στο τμήμα μας δεν θα είχανε έρθει όλα αυτά τα πράγματα τόσο καλά. Είναι ένας άνθρωπος που κρατάει το τμήμα. Ένας άνθρωπος που είναι δίπλα μας 24 ώρες την ημέρα και ένας άνθρωπος που πραγματικά αντιλαμβάνεται τα προβλήματα της κάθε μιας μας και του συλλόγου πριν ακόμα εμφανιστούν. Τα προλαβαίνει όλα. Πραγματικά θέλω να του πω ένα τεράστια ευχαριστώ από όλη την ομάδα. Νομίζω οτι είναι ο συνδετικός κρίκος για όλες αυτές τις επιτυχίες».

Ε: Και τέλος Μιχάλης Κουντούρης.

Α: «Νομίζω οτι είναι ένας από τους καλύτερους προέδρους που έχω συναντήσει όλα αυτά τα χρόνια που ασχολούμαι με το βόλεϊ. Θα πω για τον κύριο Μιχάλη Κουντούρη ότι είναι ένας άνθρωπος που βάζει πάνω από όλα τους αθλητές του και αυτό δεν το συναντάς εύκολα σε προέδρους. Την αγάπη του για τον Ολυμπιακό την ξέρουν όλοι, αλλά την αγάπη του για τους αθλητές πραγματικά την νοιώθουμε εμείς πάρα πολύ έμπρακτα. Είναι στο πλευρό μας. Μας στηρίζει. Βρισκόμαστε σε ένα πάρα πολύ μεγάλο σωματείο αλλά δεν υπάρχει καμία πίεση παραπάνω στους αθλητές και για αυτό νομίζω οτι δουλεύουν όλα ρολόι. Θέλω να πω ένα τεράστιο ευχαριστώ στον κ. Κουντούρη γιατί πραγματικά έδωσε το έναυσμα πριν επτά χρόνια για την ανάσταση του Ολυμπιακού. Τον στηρίζουν όλοι και του υποσχόμαστε και εμείς σαν αθλήτριες ότι έχουμε τη διάθεση και τη δίψα για ακόμα μεγαλύτερα πράγματα».

Στο βίντεο μπορείτε να δείτε τι μας είπε όταν την ρωτήσαμε για τα συναισθήματα που είχε όταν πήρε τον τελευταίο πόντο στον τελικό του CEV Challenge Cup κόντρα στην Μπούρσα στην Τουρκία: