Μετά από μια λαμπρή καριέρα ο Γιώργος Ντόσκας αποφάσισε να «κρεμάσει» το σκουφάκι του και να αποσυρθεί από την ενεργό δράση.

Ο πρώην «ερυθρόλευκος» πολίστας, ο οποίος κατέκτησε 23 τίτλους με τον Ολυμπιακό, φιλοξενήθηκε στην εκπομπή του Ερασιτέχνη και δήλωσε ευλογημένος για όσα κατάφερε με το σκουφάκι του Θρύλου.

Παράλληλα, τόνισε ότι πλέον θα αφοσιωθεί στην οικογένειά του και ευχήθηκε ο Θρύλος να κατακτήσει το δεύτερο Τσάμπιονς Λιγκ!

Διαβάστε τις δηλώσεις  του:

«Θα αισθανθώ περισσότερο πως σταμάτησα την ενεργό δράση στο τέλος Αυγούστου, την περίοδο δηλαδή που ξεκινά η προετοιμασία για τη νέα αγωνιστική χρονιά. Αποτελεί μία τεράστια αλλαγή αλλά θεωρώ πως είμαι έτοιμος για αυτή την αλλαγή στη ζωή μου. Νιώθω πολύ γεμάτος, πολύ χαρούμενος και πολύ ευλογημένος για ό,τι έχω καταφέρει στην αθλητική μου καριέρα με τον Ολυμπιακό. Γι’ αυτό ήταν και πιο εύκολη η απόφαση να αποσυρθώ από την αγωνιστική δράση. Κακά τα ψέματα, όταν ένας αθλητής σταματά αλλάζει ολόκληρη η ζωή του. Από μικρός θυμάμαι τον εαυτό μου να πηγαίνει στην πισίνα για προπόνηση πρωί και βράδυ, να ζω με τους συμπαίκτες μου σαν να είναι η οικογένειά μου. Ηρθε όμως η στιγμή να πω αντίο σε όλα αυτά. Τη σκέψη να σταματήσω την είχα από την αρχή της αγωνιστικής περιόδου και όσο περνούσαν οι εβδομάδες ωρίμαζε περισσότερο. Παίζω από πολύ μικρός πόλο και είμαι στον Ολυμπιακό επίσης από μικρή ηλικία, παίζοντας συνεχώς σε πολύ υψηλό επίπεδο.  Για να πω την αλήθεια δεν μπορώ να σκεφτώ πως θα μπορούσα να κάνω κάτι άλλο.  Πλέον, έφτασε η ώρα που γυρνάω σελίδα, θα αφοσιωθώ στην οικογένειά μου και στις σπουδές μου. Στα 33 μου χρόνια πρέπει να πάρω το πτυχίο μου και ταυτόχρονα να αφιερώσω περισσότερο χρόνο στην οικογένεια». 

Για τους τίτλους που κατέκτησε με τον Ολυμπιακό: «Ο αριθμός των τίτλων που έχω κατακτήσει με τον Ολυμπιακό είναι ένα μεγάλο επίτευγμα. Όμως, μη ξεχνάτε πως έπαιζα σε μία ομάδα που είναι συνυφασμένη με τα πρωταθλήματα και τα κύπελλα. Δεν έκανα τίποτε περισσότερο από το να βάλω και εγώ ένα λιθαράκι σε όλο αυτό που έχει χτίσει η ομάδα πόλο του συλλόγου μας. Οι 23 τίτλοι μου με τον Ολυμπιακό είναι κάτι σπουδαίο όπως και η κάθε στιγμή μου με την ομάδα. Εκανα αυτό που αγαπούσα και έδωσα ό,τι είχα και δεν είχα. Η ιστορία καταγράφει, οι τίτλοι έρχονται μετά από πολλή δουλειά, μέσα από κόπο και αμέτρητες ώρες προπονήσεων». 

Για την καλύτερη και τη χειρότερη στιγμή του με το σκουφάκι του Ολυμπιακού: «Η  καλύτερη μου στιγμή είναι η συμμετοχή μου με τον Ολυμπιακό στον περσινό τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ. Αν και χάσαμε θεωρώ πως αυτή ήταν μία μαγική χρονιά για την ομάδα μας και μία χρονιά που θα μου μείνει αξέχαστη. Στον αντίποδα η  χειρότερη στιγμή μου στον Ολυμπιακό δεν είναι μία. Είναι κάθε τίτλος που έχασα με τον Ολυμπιακό, το εφετινό κύπελλο δηλαδή, και το πρωτάθλημα του 2006.  Αν μπορούσα να γυρνούσα τον χρόνο πίσω δεν θα έφευγα από τον Ολυμπιακό το 201,  όταν πήγα για μία χρονιά στη Χίο. Αυτό θα ήθελα να έχω τη δυνατότητα να αλλάξω μόνο. Όλα τ’ άλλα τα έζησα στο έπακρο. Εν κατακλείδι και οι καλές και οι κακές στιγμές είναι μέσα στον αθλητισμό. Κανείς δεν έχει υπογράψει συμβόλαιο με την επιτυχία. Εγώ, ως Γιώργος, προσπαθούσα να κρατάω περισσότερο στο μυαλό μου τις αποτυχίες παρά τους πανηγυρισμούς ούτως ώστε να μου γίνονται μάθημα για τη συνέχεια». 

Και συνέχισε: «Τη χρονιά που έφυγα από τον Ολυμπιακό είχαν προηγηθεί τρεις περίοδοι πολύ δύσκολες για τον σύλλογο με πολλά οικονομικά προβλήματα. Δεν το κρύβω πως είχα μεγάλο πρόβλημα διαβίωσης στην Αθήνα καθώς είχε μεγαλώσει η οικογένειά μου με το παιδί. Δύσκολες στιγμές και τελείως διαφορετικές με τον Ολυμπιακό που συνάντησα επιστρέφοντας έναν χρόνο αργότερα, το 2012. Τότε ξαναθυμήθηκα τις εποχές του κ. Θεοδωρακάκη που τα πάντα στην ομάδα λειτουργούσαν άψογα. Με τη διαφορά πως τώρα είναι πολύ μεγαλύτερη η συμμετοχή του κόσμου του Ολυμπιακού. Αυτό που έχει καταφέρει ο Ερασιτέχνης είναι κάτι πρωτοφανές στον ελληνικό αθλητισμό.  Είναι σημαντικό που  βρίσκονται οι φίλαθλοι μας δίπλα στις ομάδες και να εκδηλώνουν εμπράκτως την αγάπη τους για το σύλλογο με την κάρτα μέλους και την κάρτα φιλάθλου.  Όταν κάποιος από το υστέρημά του στηρίζει όλα τα τμήματα του Ερασιτέχνη Ολυμπιακού για εμένα είναι σπουδαίο. Αξίζουν την ευγνωμοσύνη μας όλοι αυτοί που στερούνται κάτι από τους ίδιους και τις οικογένειές τους για να ενισχύσουν τους αθλητές  του  Ολυμπιακό».

Για το με ποιον «έδεσε» περισσότερο όλα αυτά τα χρόνια: «Δύσκολο να απαντήσω με ποιον «έδεσα» περισσότερο στον Ολυμπιακό. Με όλα τα παιδιά είχα πάντα πάρα πολύ καλές σχέσεις. Θα πάω πολλά χρόνια πίσω. Στο ξεκίνημά μου στην ομάδα. Η αρχή ήταν η πιο δύσκολη για  εμένα. Εφυγα από τη Χίο πιτσιρικάς και ήρθα στον πρωταθλητή Ευρώπης Ολυμπιακό. Τότε, λοιπόν, με βοήθησε πάρα πολύ ο Πέταρ Τρμπόγεβιτς. Επίσης,  ο Νίκος Δεληγιάννης μου έδωσε να καταλάβω πραγματικά σε ποια ομάδα ήρθα και που βρίσκομαι. Ημέρα με την ημέρα με βοηθούσαν να γίνομαι καλύτερος και να βελτιώνομαι τόσο ως αθλητής όσο και ως άνθρωπος». 

Για το μέλλον του: «Δεν έχω σκεφτεί να ασχοληθώ προπονητικά με το πόλο ή με τις υποδομές του αθλήματος αλλά δεν το αποκλείω. Θα μου άρεσε αλλά έχω άλλες προτεραιότητες. Προτιμώ να δουλέψω ως διαιτολόγος με μικρά παιδιά που ασχολούνται με τον αθλητισμό. Πιστεύω πως είναι πολύ σημαντικό να μαθαίνουν οι αθλητές από τα πρώτα τους βήματα ποια είναι η σωστή διατροφή τους. Μόνο έτσι θα είναι καλύτερη η εξέλιξή τους. Εάν προσέχουν τα πάντα όχι μόνο στη διατροφή αλλά όλες τις παραμέτρους της καθημερινότητας ενός αθλητή. Στην Ελλάδα επικεντρωνόμαστε περισσότερο στο πώς να αδυνατήσουμε κάποιον παχύσαρκο και δεν εστιάζουμε στο τι θα πρέπει να προσέξει κάποιος για να μη γίνει παχύσαρκος». 

Τέλος, ανέφερε: «Ναι, μου λείπει η κατάκτηση ενός ευρωπαϊκού τίτλου με τον Ολυμπιακό. Δεν καταφέραμε ούτε εφέτος ούτε πέρυσι να πάρουμε το ευρωπαϊκό. Πιστεύω, όμως, πως ο σύλλογος έχει βάλει πολύ γερές βάσεις. Είμαστε μία από τις υπολογίσιμες ευρωπαϊκές ομάδες  και μία από τις βασικές διεκδικήτριες του Τσάμπιονς Λιγκ όπως είναι η Ρέκο και η Γιουγκ. Δεν έχουμε να ζηλέψουμε τίποτα από αυτές τις ομάδες. Θεωρώ πως εκτός από θέμα ικανότητας είναι και θέμα συγκυρίας και τύχης. Την ικανότητα την έχει η ομάδα μας. Χρειαζόμαστε και λίγο τύχη.   Εύχομαι από την καρδιά μου στα παιδιά να την έχουν και να κατακτήσουν του χρόνου το δεύτερο Τσάμπιονς Λιγκ».