Και να θέλουμε να μην ασχολούμαστε με την πάρτη σου, πας και τρίβεσαι μόνος σου στην γκλίτσα του τσοπάνη. Και ανοίγεις το στόμα σου και λες τη μία μπαρούφα πίσω από την άλλη. Σ’ έπιασε ο πόνος να καλοπιάσεις το νέο σου βαφτιστήρι και να στείλεις μήνυμα σε όσους έχουν το θράσος και λένε κάλπικο το Κύπελλο του Ιβάν. Μέχρι και τηλεκριτικός σε βλέπω να γίνεσαι για να δικαιολογείς τα καμώματα των δικών σου. Αλλά, ρε μπαγάσα, σε κάτι σε παραδέχομαι. Είσαι από τους λίγους που μπορούν με τόση άνεση να μιλάνε για πέτσινα. Γενικά για πέτσινα. Εχεις, άλλωστε, πάρει και μεταπτυχιακό στις μούφες.

Πέτσινα δεν ήταν όλα εκείνα που ξεστόμισες από τη Θεσσαλονίκη λίγο πριν τις εκλογές; Τις πρώτες εκλογές. Τότε που ακόμα έλεγες ότι θα καταργήσεις τα μνημόνια μ’ έναν νόμο κι ένα άρθρο. Τότε που έσβηνες τον ΕΝΦΙΑ και έδινες πίσω τους κομμένους 13ους και 14ους μισθούς. Και αν αυτά είναι πολύ παλιά για να τα θυμάσαι, φέρε στον νου σου όσα αίσχη έκανες έξι μήνες μετά. Οταν δηλαδή πάνω εκεί που σου έδιναν τα μνημόνια για να τα σκίσεις, μπερδεύτηκες κι έβαλες κάνα-δυο υπογραφές παραπάνω. Τότε, ρε μπαγάσα, που κατάφερες για να λίγο να παραμυθιάσεις τον κόσμο, να τον κάνεις να ψηφίσει ΟΧΙ στα μνημόνια και στην πολιτική της λιτότητας και κόντεψες να λιποθυμήσεις επειδή περίμενες να σου πουν το βροντερό ΝΑΙ που ήθελαν τα αφεντικά σου στην Ευρώπη.

Με άλλα λόγια… Πέτσινες εξαγγελίες, πέτσινη ιδεολογία και καλά αριστερή, πέτσινες υποσχέσεις, πέτσινα δημοψηφίσματα. Οπως καταλαβαίνεις, είσαι ο τελευταίος που μπορεί να πείσει κάποιον για το αν κάτι είναι πέτσινο ή όχι. Και σταμάτα να κρέμεσαι από τα μπατζάκια ενός επικίνδυνου προέδρου ομάδας για μερικά ψηφαλάκια. Δες τα χάλια σου που έχεις καταφέρει να υπογράψεις διπλάσια μνημόνια από τους προκατόχους σου και άσε τους κόρακες να σηκώνουν τη σημαία…