Για ένα δεκάλεπτο (άντε και κάτι παραπάνω) είδαμε ματς στο Φάληρο. Μετά ο Ολυμπιακός ανέβασε στροφές, ο Παπανικολάου… τρελάθηκε για τον Παπαπέτρου που σωριάστηκε από το χτύπημα του Τζάκσον και το νερό μπήκε στο αυλάκι. Το πιο ενδιαφέρον πράγμα στο ΣΕΦ ήταν το πώς θα αντιδράσουν σε ένα τέτοιο παιχνίδι οι παίκτες του Σφαιρόπουλου, οι συνεργασίες τους, η σοβαρότητα στο παρκέ και το τελικό αποτέλεσμα. Αντε να… χαρεί και λίγο ο Γιάννης Αντετοκούνμπο που ήρθε βόλτα στο ΣΕΦ. Πώς να του φαίνεται και του Γιαννάρα η εικόνα της άδειας εξέδρας στην κορυφαία ομάδα της Ελλάδας, όταν στο ΝΒΑ έχει μάθει να τυγχάνει της αποθέωσης όπου σταθεί και όπου βρεθεί, ε;

Εμένα προσωπικά πλέον με έχει ενοχλήσει το ελληνικό πρωτάθλημα. Από τη στιγμή εξάλλου που ο ίδιος ο ΕΣΑΚΕ έχει απαξιώσει τόσο το προϊόν του, πώς εγώ να νιώθω καλά και ωραία; Δεν είναι της παρούσης, όμως η διοργανώτρια αρχή κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να περιμένουμε απλά να περάσει ο καιρός, να μπούμε στους τελικούς, οι μικροί τελικοί να μην έχουν καμία απολύτως σημασία.

Την ίδια ώρα οι μικρομεσαίες ομάδες της Α1 ψάχνουν τους επόμενους έξι Αμερικανούς τους για τη χρονιά που θα έρθει, παραμελώντας τους Ελληνες, τα ταλέντα και γενικότερα την ανάπτυξη του μπάσκετ στη χώρα μας. Γιατί τώρα να δει κάποιος την Α1; Μέχρι τους τελικούς έχουμε… Να ’ναι καλά η Α2 στην τελική (πάλι χαίρεται και άκρως ευνοούμενος ο παππούς) που μπορούμε να δούμε παίκτες από τη χώρα μας να ξεχωρίζουν.

Ας αφήσω το παραλήρημά μου και να πάμε παρακάτω. Χτες κρατάμε το πάθος του Παπανικολάου, την εμφάνιση (και τις δηλώσεις) του Γιανγκ μετά το παιχνίδι και τη νίκη με 30 πόντους. Τώρα η Θεσσαλονίκη και το ματς του Σαββάτου. Μία-μία η δουλειά και στη συνέχεια θα δούμε το Final 4. Δεν χρειάζεται να προτρέχουμε…

ΥΓ.: Αυτός ο Τζάκσον γιατί να τρώει τον χρόνο του Χρηστίδη ή του κάθε Χρηστίδη, μωρέ; Για να έχει σώνει και ντε έναν Αμερικανό η ομάδα; Ελληνική και κακή νοοτροπία…

ΥΓ.2: Δύσκολη στιγμή με τον Παπαπέτρου. Τρελαθήκαμε όλοι και ευτυχώς δεν υπήρχε περαιτέρω ανησυχία. Οταν έχεις καεί από τον χυλό…

ΥΓ.3: Είδε και πάλι Ολυμπιακό ο Γιάννης. Δεν κρύβονται οι παλιές αγάπες εξάλλου, όσο μεγάλος και τρανός είναι πια…

(Το κείμενο δημοσιεύθηκε στον «ΓΑΥΡΟ» στις 11/05/2017)