Σπατάλησε ένα ολόκληρο 30λεπτο. Σε μία έδρα που δεν φοβίζει και δεν γεμίζει, που οι Τούρκοι ήρθαν με… προσκλήσεις και επιστρατεύτηκαν σχολεία για να υπάρχει κόσμος στις εξέδρες, ο Ολυμπιακός, συγγνώμη, αλλά αυτοκτόνησε. Οπως ήταν το δίποντο του Κερκ στο ΣΕΦ, έτσι ήρθε και το δίποντο του Ντάνστον από τα πέντε μέτρα και το καλάθι του Χάνεϊκατ.

Και πάλι, για μία ακόμα αναμέτρηση νιώθω κάπως με τον τρόπο που χρησιμοποιεί τα φάουλ του ο Ολυμπιακός. Είναι κρίμα να έχει τόσο θετικό ξεκίνημα και οι παίκτες του να μη σταματούν τον Ερτέλ από νωρίς στο 11-13 και να τρώνε τρίποντο, έχοντας μόλις δύο ομαδικά.

Η είσοδος του Χάνεϊκατ και του Τόμας προσέδωσε σκληράδα στους Τούρκους και δυστυχώς συνδυάστηκε με την παρουσία μίας αργής-προβλέψιμης πεντάδας (Γκριν, Ουότερς, Παπαπέτρου, Αγραβάνης, Μιλουτίνοφ). Ο Ολυμπιακός στο κακό πρώτο ημίχρονο του Σπανούλη δέχτηκε ένα 12-2 επιμέρους για να πάει η Εφές στα αποδυτήρια με το υπέρ της 33-27. Τι είχε μέχρι τότε η ομάδα του Πειραιά; Εννιά λάθη (4 ο Σπανούλης), 5/17 δίποντα και 3/8 τρίποντα. Πραγματικά ο Ολυμπιακός τα… έσπασε. Μπορούσε χειρότερα;

Ετσι έδειχνε στα πρώτα λεπτά της τρίτης περιόδου, με τον Πρίντεζη να βλέπει την τύχη γυρνάει την πλάτη σε κάθε χουκ, τον Μπιρτς να στραβοπατάει και τη διαφορά να φτάνει στο 41-27 με την Εφές να ολοκληρώνει ένα 14-0. Εχοντας ως όπλο της; Την άμυνα. Κι όμως… Την αφλογιστία «έσπασε» ο Παπανικολάου με τρίποντο στην αδύναμη μεριά, αλλά οι επιθέσεις του Ολυμπιακού ήταν κακές και με… αίμα.

Το χειρότερο ήταν πως δεχόταν διαρκώς σκορ και δεν σταματούσε ΞΑΝΑ τις επιθέσεις των Τούρκων. Εκανε το πρώτο του φάουλ δύο λεπτά πριν από τη λήξη της τρίτης περιόδου έχοντας δεχτεί 18 ρημαδιασμένους πόντους! Και με 37 πόντους δεν πας πουθενά σε 30 λεπτά.

Αργησε όμως να ξυπνήσει ο Ολυμπιακός. Πάρα πολύ άργησε να καταλάβει ότι μόνο αυτός φταίει που το ματς έφτασε στους 14 πόντους. Ο «τσαμπουκάς» του Παπανικολάου με τον Μπράουν «ξύπνησε» τους υπόλοιπους, ο Σπανούλης σκόραρε ένα τρίποντο, ο Παπαπέτρου έδειξε πως είναι παίκτης για μεγάλα ματς, η άμυνα «σκλήρυνε» και θύμισε την ομάδα που τρομοκράτησε την Ευρώπη τόσα χρόνια.

Ο αρχηγός του Ολυμπιακού μπήκε και πάλι στην εξίσωση. Δεν τον ξεγράφει κανείς εξάλλου. Σκόραρε δύο ΤΡΙΠΟΝΤΑΡΕΣ με την υπογραφή του, όμως ένα επιθετικό ριμπάουντ του Χάνεϊκατ τον αναγκάζει πια να παίζει τη ζωή του αύριο στην Πόλη.

Το τελευταίο επτάλεπτο έδειξε ότι έχει τις δυνατότητες να κερδίσει, όπως και την καρδιά…

ΥΓ.: Τους πιστεύω πολύ. Δεν γίνεται σε αυτήν την έδρα να μην πάρει ένα «διπλό» σε δύο σερί ματς. Στο τέλος οι Τούρκοι είχαν πανικοβληθεί και ήταν έτοιμοι να καταρρεύσουν…

(Το κείμενο δημοσιεύθηκε στον «ΓΑΥΡΟ» στις 27/04/2017)