Πάμε να δούμε προτερήματα και αδυναμίες του Χόλις Τόμπσον. Πρώτα τα «συν»…

Είναι εξαιρετικός, μα εξαιρετικός, μα εξαιρετικός σουτέρ. Ο τύπος σκοράρει. Δώστου τη μπάλα να σουτάρει. Το release (όταν διώχνει τη μπάλα από τα χέρια) είναι «γλυκό» και απαλό.

Ο ίδιος λέει πως «το σκοράρισμα είναι η μεγαλύτερή δύναμή μου». Μπορεί να σκοράρει από την περιφέρεια με ιδιαίτερη ευχέρεια, όντας εξαιρετικά επικίνδυνος από τις γωνίες. Να σουτάρει πίσω από το σκριν (αν και δεν είναι αυτό στα τοπ του, είχε 15/57 στην 3η του χρονιά στους Σίξερς), μετά από ντρίμπλα, πολλές φορές δημιουργώντας χώρο με το εκρηκτικό του πρώτο βήμα και εν συνεχεία βήμα πίσω και σουτ, έχοντας κερδίσει πόντους απόστασης από τον αντίπαλο, φυσικά spot (στατικός) σουτέρ και εξαίρετος «catch & shoot» σουτέρ. Είπαμε… Δωσ’ του τη μπάλα να σουτάρει.

Είναι περισσότερο αποτελεσματικός με τη μπάλα στα χέρια παρά να κινείται χωρίς αυτή, ενώ έχει το μέγεθος και τα μακριά χέρια για ριμπάουντ (3 πέρσι μ.ο.) και πόντους στο ποστ με πρόσωπο στο καλάθι όταν βρεθεί στον χώρο. Σπάνια θα πάει μέχρι μέσα, δεν θα επιχειρήσει το ντράιβ για να ανοίξει χώρους, γι αυτό και τα κερδισμένα του φάουλ είναι πενιχρά (2.2 σε 100 κατοχές), ωστόσο έχει την ικανότητα να ανοίξει χώρο για τον ίδιο για να σουτάρει, κάτι που εμπιστεύεται πολύ. Είναι μαχητικός, δεν θα αφήσει τη φάση, αλλά θα την διεκδικήσει μέχρι τέλους ενώ «βλέπει» γήπεδο.

Δεν είναι φύση δημιουργός, αλλά θα τον «ανοικτό» συμπαίκτη του τον εκμεταλλεύεται.

Χειρισμός και «decision making»

Πάμε να δούμε και τις αδυναμίες… Το λέει και ο ίδιος «θέλω να γίνω καλύτερος χειριστής της μπάλας στην περιφέρεια και στο να πάω μέχρι το καλάθι». Οπως εξηγήσαμε και δίπλα, αυτό δεν του δίνει φάουλ άρα και βολές ενώ ο χειρισμός του στη μπάλα με πολλές ντρίμπλες, να τη βάλει δηλαδή κάτω και να πάει μέχρι μέσα, τον αποτρέπει να πάρει αυτή την απόφαση. Γι αυτό και προτιμά- τουλάχιστον αυτό έκανε στους Σίξερς- να μένει στη «ζώνη ασφαλείας» του και να ευστοχεί με το εκπληκτικό 39.1% (σε 846 προσπάθειες στις 3 πρώτες χρονιές του στους 76ers) όταν οι υπόλοιποι Σίξερς είχαν 33% ποσοστό ευστοχίας από τα 7.25μ.

Δεν είναι «decision maker» παίκτης, ωστόσο ο Ολυμπιακός διαθέτει τέτοιους, ενώ δεν έχει την ενδιάμεση δημιουργία για τους συμπαίκτες του. Θα δει την εύκολη πάσα αλλά μέχρι εκεί. Δημιουργικά δεν έχει κάτι άλλο. Μην περιμένετε άσους από τα μανίκια. Ο Ολυμπιακός άλλωστε γέμισε με δημιουργία, πέραν του Σπανούλη, με τον Ρόμπερτς και τον Στρέλνιεκς. Δεν ήταν σε αυτή την περίπτωση αυτό το Νο.1 ζητούμενο αλλά το σκορ ιδίως από το τρίποντο.

Τέλος, δεν είναι ο σούπερ αθλητικός παίκτης.