ΓΡΑΦΕΙ Ο ΘΩΜΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

Τι κρατάμε, λοιπόν, από ακόμα ένα ωραίο φετινό γκραν πρι; Το «αντίο» του Φελίπε Μάσα στο κοινό του για πάντα, το ρεκόρ πίστας στο Ιντερλάγκος που από χθες ανήκει στον Μαξ Φερστάπεν και την καταπληκτική οδήγηση του Λιούις Χάμιλτον, που από τελευταίος, μπόρεσε να τερματίσει... παραλίγο τρίτος.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ο Βραζιλιάνος οδηγός της Williams αποσύρεται από τη Formula 1 στο τέλος της σεζόν. Το γκραν πρι της Βραζιλίας ήταν το τελευταίο μπροστά στο κοινό του, το οποίο λάτρεψε και τον λάτρεψε. Η μελανή του στιγμή ήταν το 2008, όταν έχασε τον τίτλο από τον τότε, αλλά και τωρινό πρωταθλητή, Χάμιλτον. Εκανε κι αυτός, ο Μάσα, ωραιότερο το σπορ και τον ευχαριστούμε για όσα προσέφερε. Από εκεί και πέρα, το ρεκόρ πίστας σε αγώνα στη Βραζιλία, ανήκει στον Mad-Max.

Τον υπέροχο αυτό Ολλανδό οδηγό της Red Bull, που φαίνεται πως θα αφήσει τη δική του εποχή στο σπορ. Μόνο τυχαία δεν ήταν η πρόσφατη δήλωση του Χάμιλτον, που είπε πως θα πρέπει να βελτιωθεί ακόμα περισσότερο για να αντιμετωπίσει στο μέλλον τον νεαρό. Και τέλος, η οδήγηση του Χάμιλτον στη Βραζιλία, που απέδειξε γιατί είναι παγκόσμιος πρωταθλητής.

Εχει το καλύτερο αυτοκίνητο, αλλά είναι ο τρόπος που οδηγεί. Ξεσηκώνει τα πλήθη, χαρίζει συγκινήσεις και πάντα προσπαθεί για το καλύτερο. Και θα ήταν εντελώς διαφορετικά τα πράγματα αν πίσω από τον Φέτελ ήταν αυτός. Δεν ήταν σίγουρο βέβαια πως θα κέρδιζε, αλλά θα βλέπαμε μια σπουδαία μονομαχία δύο σπουδαίων οδηγών, που δεν μπόρεσε να την κάνει ο Μπότας. Είναι η διαφορά του πρωταθλητή που λέμε...

(Το κείμενο δημοσιεύθηκε στον «ΓΑΥΡΟ» στις 13/11/2017)