Αρχικά ελπίζω όλοι να περάσατε όσο το δυνατόν πιο ευχάριστα αυτές τις μέρες. Με τις οικογένειές σας και τα αγαπημένα σας πρόσωπα. Ετσι εξάλλου είναι τα Χριστούγεννα. Μία πρώτης τάξεως ευκαιρία να μαζευτείς σε ένα τραπέζι με ανθρώπους που αγαπάς, να αφήσεις στην άκρη τα όποια προβλήματα, να πιεις ένα ποτήρι κρασί ή μία μπίρα και να φας όσο αντέχει το άντερό σου.

Βέβαια αυτό δεν ισχύει για 39 ανθρώπους που βρέθηκαν την πρωτοχρονιά στο κλαμπ Ρέινα της Πόλης. Δίπλα στον Βόσπορο, σε ένα πανέμορφο μέρος, ο παραλογισμός όχι απλά επανεμφανίστηκε, αλλά έσπειρε τον τρόμο και τον θάνατο. Οπως και στο τζαμί όπου πέθαναν άλλα δύο άτομα.

Τα «χτυπήματα» στην Πόλη διαδέχονται το ένα το άλλο. Δεν είναι μόνο τα συμβάντα της Πρωτοχρονιάς εξάλλου. Το φαινόμενο δυστυχώς είναι επαναλαμβανόμενο. Σε μια περιοχή που η Ευρωλίγκα εμμένει για ευνόητους λόγους να πραγματοποιηθεί το Final 4 της διοργάνωσης. Εκεί που ο φόβος κυριαρχεί της χαράς και της ηρεμίας.

Και όσες εγγυήσεις και αν δίνει η κυβέρνηση της Τουρκίας, όσα και αν τονίζει με στόμφο ο ίδιος ο Μπερτομέου, αλήθεια, πείτε μου, εσείς θα μπορούσατε να είστε σίγουροι για την ομαλότητα της διεξαγωγής του περιβόητου Final 4; Θα ήσασταν ήρεμοι αν κάποιο συγγενικό σας πρόσωπο αποφάσιζε να ταξιδέψει για να δει την τελική φάση της Ευρωλίγκας;

Να είμαστε σοβαροί. Αρκετοί δημοσιογράφοι θα μεταβούν στην Τουρκία και ας μην περάσουν οι ελληνικές ομάδες. Κόσμος θέλει να ταξιδέψει για να… απολαύσει τη σύγκρουση των τεσσάρων κορυφαίων ομάδων της Ευρωλίγκας.

Κανείς, όμως, δεν θα νιώθει ασφαλής. Κανείς δεν θα έχει την παραμικρή όρεξη να περπατήσει τους δρόμους της Πόλης. Κανείς δεν θα έχει το χαμόγελο στα χείλη του, ακόμα και στην έδρα που θα λάβει χώρα η όλη γιορτή. Γιατί οι γιορτές στην Κωνσταντινούπολη έχουν πάψει πλέον να υφίστανται. Τις έχουν αντικαταστήσει το κλάμα και ο τρόμος. Δεν υπάρχει λόγος να ζούμε αυτό το θέατρο του παραλόγου. Η αλλαγή έδρας οφείλει να είναι μία ειλημμένη απόφαση. Και οφείλουν οι διοργανωτές της Ευρωλίγκας να το καταλάβουν, καθώς οι ίδιοι οι παίκτες δεν θέλουν να μεταβούν στην Πόλη. Δυστυχώς ο φόβος κέρδισε…

(Το κείμενο δημοσιεύθηκε στον «ΓΑΥΡΟ» στις 02/01/2016)