ΓΡΑΦΕΙ Ο ΧΑΡΟΣ ΤΗΣ 7

Γεια σας, αδέρφια μου ΓΑΥΡΟΙ! Πέρασε επιτέλους η μέρα που περιμέναμε όλοι μας πώς και πώς. Μετά τα ΧΑΝΟΥΜΙΑ, που έφυγαν από τον ΝΑΟ μας με μια τρελή τριάρα, ήρθε η ώρα της απάντησης στους ΚΟΜΠΛΕΞΙΚΟΥΣ του Βορρά! Αυτά τα μαύρα δικέφαλα κοτόπουλα ναι μεν έφυγαν με την ουρά στα σκέλια, αλλά δεν έφυγαν με τον τρόπο που όλοι μας θέλαμε να φύγουν, όπως το Αεκάκι με ένα τριαράκι στο τσεπάκι. Και την περασμένη Κυριακή μάς ήρθαν αυτοί που έχουν βγάλει -όπως πάντα- γλώσσα και μου θέλουν και το πρωτάθλημα! Ρε, τι σας έχει ποτίσει ο ΤΟΥΙΤΙ σας;

Αυτό που δεν πρέπει να ξεχνάτε ποτέ είναι ότι εδώ στον Πειραιά το ΛΙΜΑΝΙ είναι ΒΑΘΥ... Το γεύτηκαν κάποιοι ΜΠΑΟΚΤΖΗΔΕΣ κάποτε, έτσι για να μην ξεχνιόμαστε.

Αδέρφια μου, θα φύγω από το οπαδικό και θα πάω στο αγωνιστικό κομμάτι. Να ξέρουν καλά όλα τα ΑΛΛΟΘΡΗΣΚΑ λαμόγια που νόμιζαν πως θα βρουν τον πιο χάλια ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ των τελευταίων ετών και ότι θα του πάρουν το πρωτάθλημα... Και να που οι απαντήσεις πέφτουν απανωτές η μία πάνω στην άλλη... Με τη ΛΟΥΤΣΑ τη μεγάλη...

Αδέρφια μου ΓΑΥΡΟΙ, σας είχα ζαλίσει τον τελευταίο καιρό πως όποιος από εσάς βρεθεί μέσα στον… φλεγόμενο ΝΑΟ μας, ένα ΕΧΩ να του πω: ψυχολογική ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ, σε όλο της το μεγαλείο, και πάντα χωρίς ακρότητες!

Ολα αυτά τα ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΙΛΙΚΙΑ που μας κάνουνε στις έδρες τους όλοι αυτοί οι ΠΟΥΘΕΝΑΔΕΣ, εμείς δεν πρέπει να τα κάνουμε εδώ στον ΝΑΟ μας. Γιατί, την απάντηση για όλα αυτά θα τους τη δώσει η ομαδάρα μας μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Εμείς έτσι απαντάμε! Ετσι ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ τα ματς!

Απλώς θέλω να πω σε όλους εσάς, που θα δώσατε το «παρών» είτε στη ΘΥΡΑ 7, είτε σε άλλες θύρες, είτε στα επίσημα, πως κάνατε το χρέος σας και με το παραπάνω: δηλαδή «αφρίσατε» από ΦΩΝΗ!

Επρεπε, όπως με την ΑΕΚΟΥΛΑ, το ΜΠΑΟΚΑΚΙ και στο τέλος το ΛΑΓΟΥΔΑΚΙ, από τη στιγμή που θα βγουν οι παίκτες τους στο χορτάρι του Ναού μας να την ακούσουν ΑΣΧΗΜΑ! Να καταλάβουν πως δεν πρόκειται με τίποτα να μη φύγουν ηττημένοι και με σκορ βαρύ. Γι’ αυτό και εμείς κάναμε το αυτονόητο, κάτι που κάνουμε πάντα: φωνή, συνθήματα, κραυγές σε όλη τη διάρκεια του αγώνα. Κρεμασμένοι όλοι στα πλέξιγκλας του γηπέδου, να νιώθουν την ανάσα μας στις πλάτες τους. Το πού αλλού θα νιώθανε κάτι άλλο ήταν δουλειά των παικτών μας, που είδαν ως μονόδρομο τη νίκη και μάλιστα με μεγάλο σκορ!

Την είχαν δει τη δουλειά λες και παίζανε με καμιά ομαδούλα. Πως θα έρχονταν εδώ στον Πειραιά μας και θα πάρουν αποτέλεσμα... Ας αλλάξουν τώρα πλευρό και ας σταματήσουν να τρώνε αυτά που τους ταΐζουν, για να καταλάβουν και να χωνέψουν τα γκολ που φάγανε!

Αδέρφια μου, την Κυριακή το βράδυ με τα λαγουδάκια στο... φλεγόμενο Καραϊσκάκη μας δείξαμε σε όλη την Ελλάδα -και όχι μόνο- πως η καλύτερη ομάδα είναι μόνο ο ΘΡΥΛΟΣ μας! Αυτός που κυνήγησε περισσότερο τη νίκη και πανάξια την κατέκτησε. Και στο δεύτερος μέρος μπορούσε να ανεβάσει ακόμα περισσότερο τον δείκτη του σκορ. Ωστόσο, φύγανε με μια τριάρα, που μπορούσε να ήταν ΠΕΝΤΑΡΑ ακόμα και μεγαλύτερη.

Ο ΘΡΥΛΟΣ μας, με τη μοναδική ΕΡΥΘΡΟΛΕΥΚΗ ψυχή του και την επιμονή του, πάτησε στο πολύ άνετο τις ΒΑΖΕΛΕΣ... Βαζελάκι, ΗΡΘΕΣ στον ΝΑΟ μας και πέρασες σούπερ... Το Καραϊσκάκη μας είχε μετατραπεί σε «ηφαίστειο». Ο λαός του Θρύλου γλέντησε τους λαγούς από τις εξέδρες και οι παίκτες στον αγωνιστικό χώρο. Ο Ολυμπιακός είναι ο βασιλιάς του ελληνικού ποδοσφαίρου και όλοι υποκλίνονται σε αυτόν!
Αδέρφια μου, η γιορτή ήταν ξανά μεγάλη, με το γνωστό σύνθημα να δονεί την ατμόσφαιρα. ΛΟΥΤΣΑ πάλι, ΛΟΥΤΣΑ πάλι, ΟΕ, ΟΕ, ΟΕ!

Μαχόμαστε για τον Θρύλο χωρίς να περιμένουμε αντάλλαγμα

Αδέρφια μου, ως ΘΥΡΑ 7 έχουμε βάλει -όπως και η ομάδα και η διοίκηση- τον πήχη αρκετά ψηλά! Αδέρφια μου, γιγαντώνουμε ακόμα περισσότερο το φαινόμενο που ονομάζεται ΘΥΡΑ 7. Είναι αυτό που σας λέω πάντα, ένας ζωντανός οργανισμός που το μέγεθός του ξεπερνά την απλή σκέψη μας και ουσιαστικά λειτουργεί συνέχεια και ακατάπαυστα σε γήπεδα, δρόμους, συνδέσμους και οπουδήποτε αλλού.

Αδέρφια μου, γι’ αυτό όλα μάς πάνε καλά, ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ μας είναι ιδέα, αξία, στάση ζωής και όλοι όσοι από εμάς τον ακολουθούμε και ασχολούμαστε μαζί του, από την προεδράρα μας μέχρι τον τελευταίο οπαδό μας, είμαστε υποχρεωμένοι να τον στηρίζουμε και να μαχόμαστε γι’ αυτόν χωρίς να περιμένουμε αντάλλαγμα!

ΥΓ.: Οι πιο κάτω φωτογραφίες ήταν μέσα στο πέταλο της ΘΥΡΑΣ.

ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΓΟΥΡΙΚΟ «ΓΑΥΡΟ» ΣΤΟ ΧΕΡΙ

Αδέρφια μου, και με την ΑΕΚΟΥΛΑ, που έφαγε την τριάρα στον ΝΑΟ μας, πριν πάω εκεί, ΠΕΡΑΣΑ απέναντι από το γήπεδο του ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ, που είναι κάποιος άρρωστος ΓΑΥΡΟΣ, ο Σπύρος. Κάθε μέρα έχει τον «ΓΑΥΡΟ» στο χέρι του το παλικάρι. Και για να μη χαλάσει το γούρι, ΠΕΡΑΣΑ και πριν τον βάζελο και έβγαλα μια φωτογραφία μαζί του. Οπότε, το γούρι λειτουργεί και οι λαγοί -όπως με το Αεκάκι- έφυγαν κι αυτοί με ένα τριαράκι!

Δείτε τη φωτογραφία με τον ΑΔΕΡΦΟ μας τον Σπύρο και τον «ΓΑΥΡΟ» μαζί!

(Το κείμενο δημοσιεύθηκε στον «ΓΑΥΡΟ» στις 10/11/2016)