ΓΡΑΦΕΙ Ο ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΤΥΡΙΝΤΖΗΣ

Ο Ολυμπιακός μπορεί να ηττήθηκε στην παράταση (για πρώτη φορά φέτος μετά από 3/3 σε έξτρα πεντάλεπτα) στη Μάλαγα αλλά αναμφίβολα η βραδιά αυτή, η Μ. Παρασκευή για τους Καθολικούς, πέρασε στην ιστορία. Για τον Ολυμπιακό, για τον Βασίλη Σπανούλη…

Ο Μύθος όχι μόνο του ελληνικού μπάσκετ αλλά και του ευρωπαϊκού, αυτός που σε αναγκάζει να αναρωτιέσαι «τι την κάνει τη μπάλα ο Θεός»- και για να καταθέσω την αμαρτία μου, δύο φορές το είπα στο παιχνίδι με τη Μάλαγα, όταν πέρασε σε ντράιβ ανάμεσα από δύο αντιπάλους- ο καλύτερος στην Ευρώπη, έσπασε ακόμα ένα ρεκόρ. Πρώτος σε ασίστ στην Ευρωλίγκα. Σε συνδυασμό με τη 2η θέση στους σκόρερ και όλα τα υπόλοιπα, καταλαβαίνει κανείς ότι τα επιτεύγματά του θα τα λέμε στα εγγόνια μας και θα τα εξιστορούμε στις επόμενες γενιές.

Τα ρεκόρ τον «φτιάχνουν», τα γουστάρει, αλλά αυτό που θέλει σαν τρελός, ξέρετε όλοι τι είναι. Αυτό που λαχταρά λες και δεν το έχει κατακτήσει ξανά. Το κυνηγάει σα να είναι το πρώτο του. Την Ευρωλίγκα θέλει. Αλλάζει τα προσωπικά ρεκόρ για την Ευρωλίγκα. Το δείχνει όταν μπαίνει σαν «δαίμονας» στο αδιάφορο παιχνίδι με τη Μάλαγα. Γιατί θα πει κανείς, ήταν και το ρεκόρ στη μέση, αλλά τα απανωτά ντράιβ πιστοποιούν την κατάσταση στην οποία βρίσκεται, το κίνητρό του και τη θέλησή του…

Αυτό θέλει ο Σπανούλης… Την Ευρωλίγκα! Και ως συνήθως, όλα αυτά τα χρόνια, έχει πάρει από το χέρι τον Ολυμπιακό για να τον οδηγήσει μέχρι εκεί που θα πάει. Γιατί αυτό είναι ο Ολυμπιακός!

ΤΣΑΜΠΑ ΗΤΤΑ…

Στο 2ο δεκάλεπτο και στο 28-11 επιμέρους της Μάλαγα, μουρμούρισα «κλασικός Ολυμπιακός» ενθυμούμενος το 0/3 που είχε πέρσι από τη στιγμή που σφράγισε και το πλεονέκτημα έδρας με τον Ερυθρό Αστέρα και μετά… έσβησε μηχανές. Μπήκε όμως στο δεύτερο μέρος και γύρισε από το -16 με επιμέρους 4-23 (ή 17-0 σερί) και κρατώντας τη Μάλαγα στους 4 πόντους για πάνω από 9 λεπτά. Ο Ολυμπιακός να λειτουργεί ρολόι, να βγάζει ωραίες φάσεις και συνεργασίες, συστήματα τα οποία εκτελούσαν, να έχει πλουραλισμό σε παίκτες (πέντε παίκτες με διψήφιο αριθμό πόντων και δύο με 8), να τρέχει…

Ο… κλασικός Ολυμπιακός όμως επέστρεψε στα τέλη της 4ης περιόδου και στην παράταση. Όχι ότι έσβησε μηχανές γιατί σκέφτηκαν «τι σκοτωνόμαστε, αδιάφορο είναι», αλλά για τα λάθη και τις κακές επιλογές. Τρία λάθη, όπως επεσήμανε και ο κόουτς, στα τελευταία 2,30 λεπτά (κέρδιζε με 67-74), το τραγικό στην επαναφορά για την ισοφάριση, με τον Τιλί να χάνει τη μπάλα κάτω από το καλάθι του Ολυμπιακού, αλλά και κακές επιλογές στην επίθεση, τόσο στην 4η περίοδο όσο και στην παράταση, με αποτέλεσμα να χάσει ένα δικό του παιχνίδι. Να επιτρέψει να του το… κλέψει η  Μάλαγα. Δεν είναι πρωτοφανές φαινόμενο αυτό για τον Ολυμπιακό. Να τα χάνει στην πίεση της αντίπαλης άμυνας ψηλά κι όταν αγχώνεται να μην παίρνει ορθολογικές επιλογές, ωστόσο τώρα που μπαίνουμε στα πραγματικά καλά, σε αυτά που καίνε, επιβάλλεται να το διορθώσει. Να μάθει και να μην το επαναλάβει καθώς στα πλέι οφ… κοστίζουν.

ΔΕΝ ΑΜΑΥΡΩΝΕΙ ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΤΙΛΙ

Με εξαίρεση το λάθος στην επαναφορά του Τιλί, που δεν φταίει κι αυτός, γιατί σε τέτοιες περιπτώσεις οι «ερυθρόλευκοι» συνηθίζουν να δίνουν τη μπάλα σε ψηλό αντί για φόργουορντ, ο Γάλλος ήταν εξαίρετος. Μπόλικη «βρώμικη» δουλειά… Να σώζει μπάλες, να διώχνει μπάλες που ήταν σίγουρα καλάθια, να παίζει high low, να κόβει… Έκατσε αυτό το λάθος αλλά δεν μπορεί να αμαυρώσει την εμφάνισή του.

«ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΙ» ΞΑΝΑ ΣΤΡΕΛΝΙΕΚΣ, ΡΟΜΠΕΡΤΣ, ΜΑΚΛΙΝ

Όπως ο Ολυμπιακός οφείλει να κρατήσει στο κιτάπι του με τα θετικά που αποκόμισε στη Μάλαγα και την εμφάνιση του Στρέλνιεκς που ήταν ξανά επιθετικός και αποφασιστικός στο παιχνίδι του, του Ρόμπερτς που βοήθησε και συνέχισε τις μεστές εμφανίσεις, του Μάντζαρη που θέλει να έχει διάρκεια και πρόοδο στο παιχνίδι του. Του Μακλίν που έβγαλε πείσμα και νεύρο ξανά. Το είχαμε ξεχάσει στα τελευταία ματς από αυτόν. Ας είναι το εφαλτήριο. Φυσικά τη διάρκεια του Μιλουτίνοφ.     

Η ΑΙΣΘΗΣΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΠΡΑΟΥΝ

Ο Μπράουν δεν μου άρεσε, για να πω την αμαρτία μου… Όχι για το 1/5 σουτ αλλά έχω την αίσθηση ότι θέλει να παίξει για τον εαυτό του. Συμφωνώ ότι είναι παίκτης που θέλει να βρει ρυθμό από τα σουτ και το σκορ, αλλά κάποιες ώρες το παρακάνει… Στο 4ο δεκάλεπτο, μετά το ντράιβ του, πήρε τρίποντο με άμυνα πάνω του ενώ δίπλα του ήταν ελεύθεροι ο Στρέλνιεκς και ο Ουίλτζερ. Τον θυμάμαι να χοροπηδάει κουνώντας τα χέρια, τη στιγμή που ο Ρόμπερτς φτιάχνει τρίποντο για τον εαυτό του στη γωνία και ευστοχεί. Αυτή την αίσθηση μου δίνει.

ΣΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ FINAL 4

Η ήττα δεν λέει τίποτα… Αφενός θα είχε ξεγνοιάσει με την 3η θέση, αφετέρου μπορεί να το κάνει και στο ματς με την Ζαλγκίρις στο ΣΕΦ. Ούτως ή άλλως δεν ξέρει τον αντίπαλο. Όλα είναι πιθανά ακόμα. Το πιθανότερο είναι η Μπασκόνια, στο πιο ορθολογικό σενάριο, εκτός κι αν… βγει αυτό ώστε να πάρει τη Ζαλγκίρις αλλά να δώσει πλεονέκτημα στον Παναθηναϊκό (4ος). Ο Ολυμπιακός έχει δείξει ότι δεν διαλέγει αντίπαλο και όταν το κάνεις… σε τιμωρεί.

Όποιος κι αν έρθει, σημασία έχει αυτός να είναι όπως πρέπει. Κατά βάση να είναι υγιής γιατί μην ξεχνάμε και στη Μάλαγα απουσίαζαν οι Πρίντεζης και Παπανικολάου και ύστερα, όποιον κι αν βρουν μπροστά τους, να τον αντιμετωπίσουν σα να παίζουν τελικό… Ευρωλίγκας. Ούτε να μείνουν στο όνομα ή σε ποιον προτιμούσε ο καθένας. Να το δουν ως την μοναδική ευκαιρία στην καριέρα τους να πάνε στο Final 4 και να διεκδικήσουν με πάθος αυτό που επιθυμεί διακαώς (και) ο αρχηγός τους!