Ο Μπέντο, για να μην τρελαθούμε κιόλας, τη δουλειά του καλά την έχει κάνει στους 3,5 μήνες που είναι στον πάγκο του Ολυμπιακού.

Τα βασικά και σημαντικά που του έχουν ζητηθεί, τα έχει κάνει κι αυτό προέχει. Από εκεί και πέρα, πάντοτε στα μεγάλα καράβια προκύπτουν ζητήματα, μικρότερα ή μεγαλύτερα. Κι όσο πιο γρήγορα και πιο σωστά λύνονται τόσο καλύτερα για όλους.

Για παράδειγμα, αν αυτήν τη στιγμή, επί αγωνιστικού, μπορεί κάποιος να διακρίνει ένα σοβαρό «θέμα» στον Ολυμπιακό, είναι η μεγάλη δυσκολία της ομάδας στα παιχνίδια στα οποία δεν μπαίνει μπροστά στο σκορ από το ημίχρονο κι ακόμη καλύτερα από τα πρώτα λεπτά.

Διότι, έχουμε δει ότι όταν ο Ολυμπιακός προηγείται στο ημίχρονο, όλα γίνονται πιο εύκολα. Και «διπλά» στην Ευρώπη κάνει (βλέπε Αρούκα 1-0, Γιανγκ Μπόις 1-0), και νίκες ευρείες στα ντέρμπι (ΑΕΚ 3-0, Παναθηναϊκός 3-0), και στην Ευρώπη (Αστάνα 4-1), και σκορ (Βέροια 6-1, Πλατανιάς 3-0), και «διπλά»-χρυσάφι (Πανιώνιος 2-0).

Το πρόβλημα είναι όταν ο Ολυμπιακός τρώει πρώτος το γκολ ή δεν μπορεί να πάει προηγούμενος στο β’ ημίχρονο. Εκεί αρχίζουν τα δύσκολα. Κι άλλοτε έρχονται ήττες (από Λάρισα 0-1, ΑΠΟΕΛ 0-1), άλλοτε χοντρές γκέλες (Κέρκυρα 0-0) κι άλλοτε θρίλερ (Αρούκα 2-1 στην παράταση, Ηρακλή 2-1 με μεγάλα ζόρια, Ατρόμητο 1-0 με ακόμη πιο μεγάλα ζόρια, ΠΑΟΚ 2-1 στα τελευταία λεπτά).

Εδώ είναι που πρέπει να υπάρξει λύση -κι αυτή δεν είναι άλλη από το plan b, που μάλλον λείπει. Δηλαδή να είναι πιο έτοιμη η ομάδα μέσα στο παιχνίδι, ώστε αν της στραβώσει το ματς και δεν προηγηθεί από το α’ ημίχρονο, να μην είναι σαν να βλέπει μπροστά της βουνό στο β’.

Γενικά χρειάζεται καλύτερη ισορροπία. Π.χ. η ομάδα αντέδρασε όταν έφαγε γκολ από τα αποδυτήρια μέσα στην Αστάνα και ισοφάρισε -και πλάκα-πλάκα χάρη σε εκείνο τον πόντο τώρα έχει προκριθεί και μαθηματικά στο Europa League… Ομως, όταν ο Ολυμπιακός προηγήθηκε στο β’ ημίχρονο με τη Γιανγκ Μπόις εδώ μέσα, δεν μπόρεσε να κρατήσει το 1-0 και ισοφαρίστηκε στο δεκάλεπτο.

Προσέξτε: να είμαστε ρεαλιστές. Μέσα σε 3 και 3,5 μήνες ένας προπονητής δεν μπορεί να κάνει θαύματα, ειδικά όταν δεν έχει χρόνο να δουλέψει με τους παίκτες, γιατί παίζει τρία ματς την εβδομάδα. Κι όταν δεν συμβαίνει αυτό, είναι λόγω διακοπής του πρωταθλήματος από τις εθνικές ομάδες, στις οποίες φεύγουν σχεδόν οι μισοί «ερυθρόλευκοι». Ομως, για να έρθει η βελτίωση, να βρεθεί το plan b, χρειάζεται η δουλειά του προπονητή, που κάποια στιγμή, σιγά-σιγά, θα βγει.

Αν ψαχτούμε επί μη αγωνιστικού, θα σταθούμε στο σοβαρό όπλο που έχει ο Ολυμπιακός σε σχέση με τους αντιπάλους του και στην ανάγκη να το διατηρήσει και να μην το χάσει, με τις σωστές προϋποθέσεις βέβαια, αυτές που θα ωφελούν την ομάδα.

Και η αναφορά ασφαλώς γίνεται στο μεγάλος βάθος που έχει το ρόστερ και που μπορεί να προσφέρει πολλές, αλλά κι αρκετά ποιοτικές λύσεις, κάτι που Παναθηναϊκός, ΠΑΟΚ και ΑΕΚ δεν έχουν. Είναι ένα πλεονέκτημα που δεν πρέπει να χαθεί. Δηλαδή να μη χαθούν παίκτες που μπορούν να δώσουν λύσεις ανά πάσα στιγμή και να κάνουν τη διαφορά, έστω σε κάποια παιχνίδια. Για παράδειγμα, ο Μάριν, με τα όποια του ελαττώματα, μπορεί με μία πάσα ή ένα στημένο να δώσει ένα τρίποντο.

Βεβαίως, μιλάμε για πλεονέκτημα, για όπλο που δεν πρέπει να χαθεί από πλευράς Ολυμπιακού, με τη διαφορά ότι αυτό πρέπει να γίνει μέσα από μία διαδικασία που θα αποβεί προς όφελος της ομάδας. Γιατί αν κάποιοι βάζουν τον εαυτό τους πάνω από την ομάδα, δεν πρέπει να έχουν θέση στην ομάδα…

(Το κείμενο δημοσιεύθηκε στον «ΓΑΥΡΟ» στις 30/11/2016)