ΑΣΤΕΙΡΕΥΤΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΑΛΕΝΤΩΝ Η ΑΚΑΔΗΜΙΑ, ΕΓΓΥΑΤΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ

ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΗ Η ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΑ ΧΑΣΙ

Οσο και να θέλεις, είναι αδύνατον να αποφύγεις τις συγκρίσεις. Με την καταπληκτική εμφάνιση του Ολυμπιακού στο Τορίνο, αναμφισβήτητα ο Τάκης Λεμονής δικαιώθηκε. Η «οβιδιακή» μεταμόρφωση του Ολυμπιακού, ήταν δικό του δημιούργημα, αν θέλετε και με μόνο την παρουσία του.

Ηταν λοιπόν η απόλυτη δικαίωση του προπονητή Λεμονή. Αυτό όμως τι άλλο σημαίνει; Οτι, απλά εκτέθηκε ο προηγούμενος προπονητής, ο Χάσι, που είχε καταστήσει τον ΠΑΝΙΣΧΥΡΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗ Ολυμπιακό αδύναμη και αναξιοπρεπή ομάδα της σειράς. Υπάρχει σύγκριση μεταξύ των δύο; Μα και βέβαια, αυτή προκύπτει μόνη της από αυτά που είδαμε στον αγώνα με τη Γιουβέντους. Και βέβαια, πρόκειται για μία σύγκριση που ασφαλώς ποτέ δεν θα ήθελε να υπάρχει ο προηγούμενος τεχνικός των «ερυθρόλευκων».

Τι έκανε ο Λεμονής, ώστε να παραχθεί αυτή η εξαίσια εικόνα της ομάδας; Σίγουρα δεν προλάβαινε να κάνει και πολλά. Με μιάμιση προπόνηση πήγε στο Τορίνο, άντε να έκανε κι άλλη μία εκεί. Τι μπορούσε λοιπόν να κάνει; Ενα-δύο απλά πραγματάκια. Πρώτο, να μιλήσει, όπως έχει μάθει να μιλάει και να αγγίζει την ψυχή των παικτών του. Δεύτερο, να τους πείσει ότι ΟΛΟΥΣ τους ΥΠΟΛΟΓΙΖΕΙ και ΚΑΝΕΙΣ δεν περισσεύει για το βαρύ πρόγραμμα της ομάδας. Τρίτο και τελευταίο, έστησε την ομάδα ΟΡΘΟΛΟΓΙΚΑ, χρησιμοποιώντας τον κάθε παίκτη του ακριβώς εκεί που μπορεί να αποδώσει καλύτερα.

Και είδαμε, για ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ το δίδυμο των κεντρικών στόπερ να παίζουν μαζί, αλλά δεν ήταν μόνο αυτό το καινούργιο για τους δύο: Είδαμε τον μεν Ενγκελς να παίζει ΔΕΞΙ στόπερ (πρώτη φορά) και βεβαίως να αποδίδει πολύ καλύτερα, και τον Δημήτρη Νικολάου να παίζει ΑΡΙΣΤΕΡΟ, όπου και ΕΙΝΑΙ η πραγματική του θέση.

Ανοίγω παρένθεση για τον Νικολάου. Γι’ αυτό το παιδί και την αξία του ΜΠΟΡΩ να υπερηφανεύομαι ότι έχω γράψει τα καλύτερα, ΠΡΙΝ καν οι άλλοι αντιληφθούν την παρουσία του. Και θυμάμαι, ήταν περίπου πριν δύο χρόνια, στην προετοιμασία του Ολυμπιακού, όταν ο Σίλβα (αν δεν με απατά η μνήμη μου) είχε πάρει τον νεαρό στην προετοιμασία και τον είχε βάλει να παίξει αριστερό μπακ, αν και ήταν ο βασικός στόπερ της Κ20.

Τότε λοιπόν είχα σημειώσει για πρώτη φορά το πόσο με είχε εντυπωσιάσει ο πιτσιρικάς αυτός, τον οποίο θεωρούσα ΠΑΝΤΑ καλύτερων προδιαγραφών από τον Παναγιώτη Ρέτσο.

Φυσικά, αυτά τα τρομερά ταλέντα, το αύριο και… μεθαύριο του ελληνικού ποδοσφαίρου πιθανότατα να μην υπήρχαν σήμερα στο επίπεδο που υπάρχουν και να αγνοούσαμε ακόμα και την ύπαρξή τους, αν δεν είχαν (και είχαμε) την τύχη να δημιουργηθούν από αυτές τις εκπληκτικές για το ελληνικό επίπεδο ποδοσφαιρικές ακαδημίες του Ολυμπιακού. Και όντως, οι Μανθάτης, Ανδρούτσος, Ρέτσος, Νικολάου και μερικοί ακόμη που είναι ΕΤΟΙΜΟΙ ήδη για την πρώτη ομάδα, είναι αποτελέσματα («προϊόντα», αν προτιμάτε) της απίστευτης δουλειάς που γίνεται στην ερυθρόλευκη υποδομή. Δουλειά συνεχής, πεισματική και αποτελεσματική, που συνεχίζεται ακόμα και θα συνεχίζεται για πολλά-πολλά ακόμη χρόνια: Ο ηγέτης του Ολυμπιακού, Βαγγέλης Μαρινάκης, έχει πιάσει εξαρχής το νόημα της αξίας των ακαδημιών και έχει κάνει τα πάντα, προκειμένου να φτάσουν στο σημερινό επίπεδο «παραγωγής» νέων άσσων.

Ο ΠΛΗΘΩΡΙΚΟΣ ΟΤΖΙΤΖΑ

Επιστρέφω στο στήσιμο της ομάδας από τον Λεμονή. Αμυντικός μέσος, ο Ζντιέλαρ, πίσω από τους άλλους δύο. Λίγο πιο μπροστά, ο Ρομαό και ακόμη πιο μπροστά ο Οτζίτζα. Τι δείχνει αυτή η μείξη; Νιάτα, ωριμότητα, ποιότητα και πνευμόνια. Κανείς δεν «πρόσεξε», ώστε να σχολιάσει πως ουσιαστικά ο Ολυμπιακός έπαιξε χωρίς κλασικό «δεκάρι», όπως ο Κώστας Φορτούνης, ή ο Μάριν. Τη δουλειά αυτή είχε αναλάβει και εκτελούσε, όποτε τέλος πάντων του δινόταν η ευκαιρία, ο πληθωρικός Οτζίτζα. Ποια ήταν λοιπόν η βασική αλλαγή σ’ αυτό τον χώρο; Μα βεβαίως, ότι ο Ρομαό έπαιξε στη θέση του, κάτι ανάμεσα σε box-to-box και αμυντικός μέσος και όχι βεβαίως στόπερ, όπως επέμενε να τον χρησιμοποιεί ο Χάσι.

Μια εξολοκλήρου αποτυχημένη έμπνευση δεν πρόκειται ποτέ να επιτύχει μέσω της συνεχούς προσήλωσης και επιμονής σ’ αυτή.

ΠΑΡΝΤΟ ΚΑΙ ΣΕΜΠΑ

Πάρντο και Σεμπά ήταν οι επιλογές για τις πτέρυγες. Θα σταθώ όμως περισσότερο στον αποκλεισμό του Καρσελά, που και αυτός αποτελεί μία σημαντική διαφοροποίηση από τον Λεμονή. Ο Καρσελά δεν θα μπορούσε ποτέ να διακριθεί εναντίον της Γιουβέντους και μάλιστα με βασικό αντίπαλο ένα αξιοθαύμαστο Αλεξ Σάντρο, που αποτελεί για μένα την επιτομή του σύγχρονου αριστερού μπακ. Τεράστιος παίκτης ο Αλεξ Σάντρο, που εντέλει κατάφερε να εξουδετερώσει τον δυναμικό Πάρντο, πόσω μάλλον τον «Τιτικοειδή» Καρσελά. Αμάσητο θα τον κατέβαζε. Ο Σεμπά ήταν μία σωστή επιλογή για τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή και κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες. Το ότι το σκοράρισμα δεν συγκαταλέγεται στα… σουξέ του, είναι γνωστό. Φυσικά, απείρως προτιμότερος από τον υποτονικό Μάριν.

«ΜΑΝΩΛΗΣ» ΚΑΙ ΤΖΟΥΡΤΖΕΒΙΤΣ»

Μπροστά, επελέγη ο Εμενίκε αντί του Τζούρτζεβιτς. Κάποιοι από μας θα προτιμούσαν τον Σέρβο, που «λύσσαγε» να παίξει και να διακριθεί. Ομως, κανένας προπονητής δεν θα μπορούσε να αντικαταστήσει έναν ποδοσφαιριστή με τεράστιες που βρίσκεται σε πολύ καλή αγωνιστική κατάσταση. Και… συγγνώμη δηλαδή, αλλά με Μπαρτσάλι και Κιελίνι αντιπάλους, εντάξει, ΜΙΑ ΧΑΡΑ τα πήγε… ο Μανώλης. Βλέπω Τζούρτζεβιτς την Κυριακή, πάντως.

Στα πλάγια της άμυνας, ο Φιγκέιρας έπαιξε αυτό που… είναι: Δεξί μπακ, που και αυτός δεινοπάθησε από τις κούρσες και πλαγιοκοπήσεις του Ντούγκλας Κόστα. Αυτός είναι ο Φιγκέιρας, ένας αμυντικός του 8, που σπάνια πιάνει το 9, αλλά και δεν πέφτει συχνά κάτω από τον βαθμό του. Οταν όμως τον περνάς απέναντι, στα αριστερά, το 8 γίνεται 4, αν όχι 3. Μόνο με το φιλότιμο δεν γίνεται προκοπή.

ΤΟΝ ΕΚΑΝΕ ΡΟΜΠΑ Ο ΚΟΥΤΡΗΣ

Τέλος, ο Λεονάρντο Κούτρης. Ηθελα να ήξερα, το είδε το παιχνίδι ο Χάσι; Το παρακολούθησε; Είδε ΤΙ ΕΚΑΝΕ; Διαπίστωσε τα ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ του; Αν ο Νικολάου τον εξέθεσε, ο Κούτρης τον ΕΚΑΝΕ ΡΟΜΠΑ! Αλλαγή τον έκανε τον «πολύ» Κουαδράδο ο Κούτρης, με 99% επιτυχία και στον Στουράρο, που δεν μπόρεσε να κάνει μία φάση από εκεί. Και αυτός έγινε αλλαγή, λόγω Κούτρη.

Για τον Προτό δεν θα γράψω τίποτα. Δεν έχω να προσθέσω κάτι επιπλέον από αυτά που ΟΛΟΙ είδαμε. Ούτε για Καπίνο θα ήθελα να γράψω τίποτα, αυτήν τη στιγμή. Δεν κάνει.  

Γενικό συμπέρασμα: Ο Χάσι αποδείχθηκε ιδανικός ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΑΣ του Ολυμπιακού. Η εμφάνιση με τη Γιουβέντους απέδειξε το επίπλαστο της εμφάνισης με την Αεκ. Μαζί με τον Χάσι, εξαλείφθηκε και η άθλια εικόνα της ομάδας. Δεν θα ήθελα να τον ξανακούσουν ποτέ πια τα αυτιά μου.

ΣΤΟΠ ΣΤΑ ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

ΚΟΝΤΑ ΣΕ ΟΡΙΣΤΙΚΟ ΝΑΥΑΓΙΟ Η «ΑΓΙΑΣΟΦΙΑ Η ΤΣΙΠΡΑΝΕΛΙΣΣΑ»

Μη αναστρέψιμη η νομική πορεία προς το τέλος του παραμυθιού

Μερικές -μόνο- σημειώσεις σχετικά με τη δικαστική απόφαση που όχι απλά σταματάει κάθε συνέχεια των «έργων» «ανέγερσης» του γηπέδου στη Νέα Φιλαδέλφεια, αλλά κυριολεκτικά ΑΚΥΡΩΝΕΙ ό,τι έχει γίνει μέχρι σήμερα. Βεβαίως, αυτά που θα διαβάσετε μην περιμένετε να τα δείτε δημοσιευμένα σε κάποιο από τα ΒΡΟΜΙΚΑ ΜΜΕ που ανήκουν στη γνωστή «συμμαχία». Είναι αυστηρά απαγορευμένη κάθε προσέγγιση σε αυτό το θέμα.

Και ξεκινάω με το πιο κομβικό και κρίσιμο θέμα που προκύπτει από την απόφαση: Το δικαστήριο έκρινε ανυπόστατη τη γενική συνέλευση της ερασιτεχνικής Αεκ, με την οποία εγκρίθηκε το «παραχωρητήριο» του οικοπέδου (περιουσία του δημοσίου) στην εταιρεία του Μελισσανίδη «Δικέφαλος 1924».

Αφού όμως δεν υπάρχει (νόμιμη) γενική συνέλευση, δεν υπάρχει και «παραχωρητήριο». Και αφού δεν υπάρχει «παραχωρητήριο», ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΑΔΕΙΑ, η οποία εκδόθηκε (παράτυπα και παράνομα) από τις υπηρεσίες του Υπουργείου Περιβάλλοντος!

Η ΑΛΥΣΙΔΑ ΤΗΣ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑΣ

Τι γίνεται λοιπόν, από κει και πέρα;

Αφού δεν υπάρχει ΑΔΕΙΑ, έργα ΔΕΝ ΓΙΝΟΝΤΑΙ. Για να γίνει εκεί κάποιο έργο, θα πρέπει να εκδοθεί ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΑΔΕΙΑ.

Και για να εκδοθεί καινούργια άδεια, θα πρέπει να υπάρξει καινούργιο, ΝΟΜΙΜΟ, παραχωρητήριο! Για να υπάρξει νόμιμο παραχωρητήριο, όμως, θα πρέπει να υπάρξει και… νόμιμη γενική συνέλευση, η οποία να πάρει καινούργια, νόμιμη απόφαση!

Είδατε λοιπόν πώς πάει ο συλλογισμός; Το ένα φέρνει το άλλο και ΟΛΑ ΜΑΖΙ φέρνουν το ΝΑΥΑΓΙΟ των σχεδίων Μελισσανίδη και της υπ’ αυτόν Συντροφίας.

«ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΜΕΝ ΚΑΙ ΔΙΑΤΑΣΣΟΜΕΝ…»

Βεβαίως, όσο και αν φαίνονται αξεπέραστα αυτά τα νομικά εμπόδια, πάντα θα υπάρχει τρόπος να καμφθούν.

Ενας απ’ αυτούς, ο πιο σύντομος και αποτελεσματικός, θα είναι να το… «πάρει πάνω της» η κυβέρνηση. Να βγει για παράδειγμα ένα πρωί ο πρωθυπουργός Τσίπρας και να εξαπολύσει διάγγελμα που θα ξεκινάει με τις λέξεις:

«Αποφασίζομεν και διατάσσομεν…».

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΟΥΣ 15 «ΠΡΟΘΥΜΟΥΣ»

Ας το παρακάμψουμε όμως αυτό το… «παραθυράκι» και ας το δούμε πάλι νομικά, βάσει των τωρινών δεδομένων.

Για να γίνει νέα γενική συνέλευση με θέμα την «έγκριση παραχωρητηρίου στην εταιρεία του Μελισσανίδη», πρέπει πρώτα να συσταθεί το Δ.Σ. που θα τη συγκαλέσει. Και για να συσταθεί νέο συμβούλιο, θα πρέπει να γίνει ΑΛΛΗ γενική συνέλευση, εκλογική, από την οποία θα εκλεγεί το νέο δεκαπενταμελές Δ.Σ.!

Αν τώρα εσείς θεωρείτε εύκολο να βρεθούν δεκαπέντε άτομα τα οποία θα δεχτούν να υπογράψουν ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΠΡΑΧΩΡΗΤΗΡΙΑ, το σέβομαι, αλλά επιτρέψτε μου να διαφωνήσω. Τα σημερινά πάντως «μέλη» του Δ.Σ. θεωρούνται πλέον ΕΚΠΤΩΤΑ, για διαφόρους ΝΟΜΙΚΟΥΣ λόγους που προέκυψαν από την απόφαση. Προσεχώς, όταν θα έχω όρεξη και χρόνο, θα γράψω πιο αναλυτικά για τα έκπτωτα μέλη του Δ.Σ. Εχει μεγάλη… πλάκα!

ΠΕΡΙ ΠΑΡΑΧΩΡΗΤΗΡΙΟΥ

Το δικαστήριο δεν έκρινε τη νομιμότητα του παραχωρητηρίου. Η εξέταση του θέματος αυτού νομικά ΠΑΡΕΛΚΕΙ, όπως σαφώς αναφέρεται στην απόφαση. Τι σημαίνει αυτό; Οτι αφού κρίθηκε ανυπόστατη η γενική συνέλευση από την οποία αποφασίστηκε, δεν υπάρχει κανένας λόγος να το εξετασθεί και η δική του νομιμότητα. Πώς να εξετάσεις δηλαδή κάτι που ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ, που ΔΕΝ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ;

ΜΠΟΥΛΝΤΟΖΕΣ ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΣΟΥ!

Μετά την απόφαση αυτή, η εταιρεία «Δικέφαλος 1924» δεν έχει ΚΑΝΕΝΑ νομικό δικαίωμα να συνεχίσει να δραστηριοποιείται σε οικόπεδο το οποίο δεν της ανήκει.

Είναι σαν να σου στείλει αύριο το πρωι μπουλντόζες στην αυλή του σπιτιού σου και να αρχίσει να σκάβει, χωρίς την άδειά σου.

Επομένως, η ΜΟΝΗ ΝΟΜΙΜΗ ΟΔΟΣ είναι να ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ η οποιαδήποτε δραστηριότητα ιδιωτικής εταιρείας σε οικόπεδο του δημοσίου, τουλάχιστον μέχρι να «τελεσιδικήσει» η υπόθεση, και ΑΝ τελεσιδικήσει σύμφωνα με τις επιθυμίες τους. Δηλαδή, ΦΕΞΕ ΜΟΥ ΚΑΙ ΓΛΙΣΤΡΗΣΑ!

Βεβαίως, όποια ιδιωτική εταιρεία θέλει, ΜΠΟΡΕΙ να ρίξει λεφτά σε έργα πάνω στο ξένο οικόπεδο, με τη διαφορά πως Ο,ΤΙ φτιάξει δεν θα της ανήκει, αλλά θα ανήκει στην ερασιτεχνική ΑΕΚ. Αν αυτό συμφέρει τη «Δικέφαλος 1924», με γεια της, με χαρά της!

Αντιστέκονται και θα συνεχίσουν

Κλείνω για σήμερα, με μία σημείωση: Το αν είναι ΝΤΡΟΠΗ για τα μέλη της ερασιτεχνικής ΑΕΚ που υπογράφουν τέτοιες ΔΥΣΟΣΜΕΣ αποφάσεις, είναι δικό τους θέμα που δεν με αφορά.

Δεν μπορώ όμως να μη ΣΥΓΧΑΡΩ τους πραγματικούς ΦΙΛΑΘΛΟΥΣ της ΑΕΚ που ΑΝΤΙΣΤΑΘΗΚΑΝ στην παρανομία και ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΝ να αντιστέκονται. Και ομιλώ για την συντριπτική πλειοψηφία των ΚΑΤΟΙΚΩΝ της περιοχής αυτού του πανέμορφου προαστίου.

(Επεται συνέχεια…).

*** Η φιλία Σάββα Παντελίδη και Δημήτρη Μελισσανίδη ανάγεται σε βάθος δεκαετιών. Από εποχές Προο, Ιωνικού, πλ. Μέμου και πάει λέγοντας.

*** ΚΟΥΙΖ για… δυνατούς λύτες:

Πόσα πρωταθλήματα έχει κερδίσει η Αεκ κατά τον… 21ο αιώνα;

Περισσότερα ή λιγότερα από τον Πάοκ;

*** Σκανδαλίστηκαν κάποιοι ΑΡΔογράφοι από το comeback του Τάκη Λεμονή και άρχισαν τα σκωπτικά και ειρωνικά άρθρα για τα… «πολλά πηγαινέλα», όπως αναφέρουν.

Ξεχνούν, όμως, μία λεπτομέρεια. Την πιο σημαντική. Οτι ΟΠΟΤΕ ο Λεμονής βρίσκεται στην ομάδα, ο Ολυμπιακός ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΙΤΛΟΥΣ. Ας ρίξουν μια ματιά στην ιστορία και θα το αντιληφθούν.

(Το κείμενο δημοσιεύτηκε στον «ΓΑΥΡΟ» στις 29/09/2017)