Δεν υπάρχει ματσάκι χωρίς ενδιαφέρον στο ΣΕΦ, έτσι δεν είναι; Είχε πολλά και χτες. Ωραία, αρνητικά, διδακτικά, κάποια μηνύματα… Σου κράταγε το ενδιαφέρον αμείωτο! Το κυριότερο και πιο σημαντικό ήταν ένα βέβαια… Η στήριξη στον Γιάννη Σφαιρόπουλο. Το μήνυμα ενότητας! Της μιας γροθιάς. Της οικογένειας που έχει τις τριβές της, τις άσχημες στιγμές, ωστόσο ηρεμεί, συζητάει, τα λύνει και προχωράει. Και ο Ολυμπιακός όχι απλά προχωράει, αλλά βρίσκει τον δρόμο του. Βαδίζει στο μονοπάτι που θέλει.

Είναι σημαντικό που ο Γιάννης Σφαιρόπουλος άκουσε καθολικά το όνομά του και έντονα χτες στο ΣΕΦ. Είναι πολύ σημαντικό για να πάρει δύναμη και να συνεχίσει. Είναι σημαντικό ένας προπονητής να νιώθει στήριξη, την πλάτη να ακουμπήσει. Δεν έχει σημασία από πού προήλθε το σύνθημα, ποιος το φώναξε και τι φώναζε αυτός στο ματς με τον Παναθηναϊκό. Σημασία έχει ότι ακούστηκε. Δύο φορές. Μία στην είσοδό του στη κεντρική σάλα για τον αγώνα και μία στη μέση του αγώνα.

Αυτό ήταν χτες το κέρδος του Ολυμπιακού. Μεγαλύτερο από το +26 του αγώνα.

Ο Ολυμπιακός βρήκε τον δρόμο του. Την ενότητα, την αυτοπεποίθησή του, την ψυχολογία του.

Παίζει το μπάσκετ που θέλει και που είχε προγραμματίσει και σαφέστατα τα περιθώρια βελτίωσης είναι πολλά, μα πάρα πολλά ακόμα. Δεν θα μείνω στον Ερυθρό Αστέρα, καθώς πραγματικά η διαφορά των δύο ομάδων είναι αυτή. Οι 26 πόντοι διαφοράς. Δυστυχώς για τους Σέρβους. Το θέμα, όμως, είναι πως βλέπουμε και πάλι πραγματάκια. Ωραία πράγματα.

Τη στόχευση μέσα στη ρακέτα με τα «πικ εν ρολ» στον Μιλουτίνοφ, καθώς ο Αστέρας εκεί… πάσχει. Το ότι η άμυνα μεν αποφέρει 8 κλεψίματα, αλλά επιτέλους ο Ολυμπιακός τρέχει. Τρέχει στο ανοικτό γήπεδο παίρνει πόντους από πρωτεύοντα ή δευτερεύοντα αιφνιδιασμό. Δεν κολλάει.

Με τη Φενέρ έφαγε αιφνιδιασμό με ξεχασμένο παίκτη και μπέιζμπολ πάσα. Εγινε και χτες αυτό με κάρφωμα του Μπιέλιτσα. ΟΚ. Θα το δουν. Αλλά επιτέλους το έκανε και αυτός και το έβγαλε ο… Μάντζαρης. Κι αυτό έχει σημασία, γιατί είναι ένας παίκτης που τρέχει με την μπάλα. Χτες πάσαρε μακριά και ο Μακλίν πήρε γκολ-φάουλ. Κατάλοιπο; Απωθημένο; Αλλά μου έχει μείνει. Ο Ντούντα του φώναζε «η μπάλα ταξιδεύει πιο γρήγορα στον αέρα και όχι με ντρίμπλα».

Επίσης, σε… τελειωμένο ματς η οξυδέρκεια δεν έλειπε. Οι συνεργασίες. Τρεις παίκτες άλλαξαν πάσα αστραπιαία μέσα στη ρακέτα για να βγει η καλύτερη επιλογή, δηλαδή ο Τόμπσον μόνος κάτω από το καλάθι. Συνεργασίες, γυρνάει η μπάλα, πραγματάκια ωραία που βλέπουμε πλέον.

- Μην το ξεχάσω… Το πρώτο τρίποντο επιχειρήθηκε στο 11-4 και από το σωστό χέρι. Του Στρέλνιεκς.   

Ο κόουτς δούλεψε το ροτέισον φουλ. Τον περισσότερο χρόνο είχε ο Στρέλνιεκς με… 23 λεπτά. Μοιράστηκε τέλεια ο χρόνος σε σημείο να αναρωτιέμαι τι έχει ο Ρόμπερτς (μια χαρά και χτες με 2/3 τρίποντα, 2 ασίστ, 1 κλέψιμο) και έπαιξε 13 λεπτά. Τελικά σταμάτησε στα 15. 

Απλώς θα ήθελα να δω περισσότερο τον Τολιόπουλο (μαγική πιρουέτα και πάρε-βάλε στον Τόμπσον στη γωνία) και λιγότερο τον Μάντζαρη (20 λεπτά) ο οποίος παίζει με ένεση.

Ο Ολυμπιακός βρήκε τον δρόμο του και συνεχίζει. Κυρίως βγάζει στο παρκέ πράγματα που ήθελε. Θα έρθει και η στραβή. Δεν θα πάει τρένο σε καμία περίπτωση, αλλά η ομάδα μπήκε στο σωστό μονοπάτι και προχωράει…

ΥΓ.: Ποιος ο λόγος, με το ματς να μην έχει τελειώσει, να λέει ο εκφωνητής από τα μεγάφωνα «στο 6-2 και την πρώτη θέση μαζί με την ΤΣΣΚΑ ο Θρύλος μας». Πήρε κάτι; Κάποιο τρόπαιο;

ΥΓ.2: Αρκετές φορές γλίστρησαν χτες οι παίκτες και νομίζω υπήρχε θεματάκι με τα αυτοκόλλητα.

ΥΓ.3: Αν είναι να πάνε, ας πάνε από μόνοι τους… Δεν χρειάζονται καθοδήγηση. Στη Σερβία όλα τα τμήματα του Ερυθρού Αστέρα πάνε στον κόσμο τους, αυτόματα, από μόνοι τους.

ΥΓ.4: Ωραίες σκηνές με τον Αντιτς να γελάει και να αστειεύεται με τον Σπανούλη και τον Παπανικολάου με τον Σκοπιανό και τον Κέσελ. Είχαν πολλά να θυμηθούν. Ο «Παπ» πήγε στο… μουλωχτό μάλιστα σε ένα πηγαδάκι του Ρότσεστι με τον Φελντέιν και… κρυφάκουσε τι λέγανε για το παιχνίδι.

Ασχημη στιγμή; Πήγε ένας Ρώσος με τη φανέλα της Κίμκι να ανταλλάξει, αν κατάλαβα καλά, κάποια μπλούζα, κάποιο κασκόλ και τον γιούχαραν.

(Το κείμενο δημοσιεύτηκε στον «ΓΑΥΡΟ» στις 18/11/2017)