Παρασκευή, 03 Μαρτίου 2017 - 17:47

Στο δικό μας ποδόσφαιρο σημαία είναι ο Φορτούνης

Στο δικό μας ποδόσφαιρο σημαία είναι ο Φορτούνης

Στις κακές ημέρες οι καλοί γίνονται κακοί και οι ηγέτες χείριστοι. Ο Κώστας Φορτούνης έχει δεχθεί έναν απίθανο πόλεμο τη φετινή χρονιά, ο οποίος συνεχίζεται μετά από ό,τι κάνει ή δεν κάνει μέσα στο γήπεδο. Ο ίδιος φέρει ξεκάθαρη ευθύνη για το γεγονός ότι δεν παρουσιάστηκε όσο έτοιμος και «δουλεμένος» έπρεπε το καλοκαίρι. Αλλά τους τελευταίους μήνες η παρουσία του είναι πολύ καλύτερη. Για την ακρίβεια, η δική του άνοδος έχει προσφέρει μεγάλες νίκες στον Ολυμπιακό και έχει κάνει καλύτερους τους συμπαίκτες του. Και όλα αυτά την ώρα που οι αντίπαλοί του έχουν το... ελεύθερο να τον χτυπούν στο ψαχνό, χωρίς να τιμωρούνται. Φτάσαμε στο σημείο αυτό το κεφάλαιο του ποδοσφαίρου να στιγματιστεί προπαγανδιστικά, στοχοποιημένα και βρόμικα για τις... πτώσεις. Μικροπρέπεια του χειρίστου είδους απέναντι σε έναν από τους ποιοτικότερους ποδοσφαιριστές που έχει δει το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Φυσικά αυτή η κατάσταση θα συνεχιστεί και μετά τα όσα εκπληκτικά έκανε χθες. Ο Φορτούνης που μπήκε στον αγωνιστικό χώρο του Περιστερίου και ισοπέδωσε τον Ατρόμητο, οδηγώντας τον Ολυμπιακό στους «4» του Κυπέλλου, θα ξεχαστεί γρήγορα. Στην πρώτη λάθος πάσα που θα κάνει θα είναι ξανά ο αποδιοπομπαίος τράγος, ο «τεμπέλης», ο «άσε μας, ρε Κωστάκη». Είναι η μοίρα των σπουδαίων ποδοσφαιριστών να ζουν με τις ακρότητες. Το ακραίο τους ταλέντο επιφέρει ακραίους εχθρούς και επικριτές. Αλλά από χθες ο Φορτούνης αντιλήφθηκε ότι ο μόνος τρόπος για να τους απαντήσεις είναι να μπεις στο γήπεδο και να κάνεις αυτό που ξέρεις. Βγει-δεν βγει. Διότι η δικαιοσύνη του ποδοσφαίρου δεν μπορεί να νικηθεί. Και ο Φορτούνης είναι το ποδόσφαιρο. Το πραγματικό ποδόσφαιρο, αυτό που όλοι θέλουμε να απολαμβάνουμε.

Ο «Φορτούνης» (πρέπει να) είναι η σημαία του ποδοσφαίρου. Χθες, όμως, είδαμε ότι όλοι αυτοί που θέλουν να «φτιάξουν» το ποδόσφαιρο έχουν επιλέξει να ταυτίσουν το ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ποδόσφαιρο με τη σημαία του Κωσταρά. Και να με συγχωρέσει ο κύριος, αλλά για τη φάση του γκολ του Ατρόμητου ισχύουν δύο πράγματα: 1) Είτε είναι ανίκανος και πρέπει να κατεβάσει τη σημαία του, μια και καλή, 2) Είτε δεν ήθελε να δώσει το οφσάιντ. Κάτι που εφόσον ισχύει, πάλι θα πρέπει να τελειώσει από τη διαιτησία, αλλά και να περάσει και μια βόλτα από τους αρμόδιους εισαγγελείς. Με τόσα και τόσα ασχολούνται. Μία υπόθεση παραπάνω δεν θα είναι φόρτωμα...

ΥΓ.: Τελικά, δεν αποκλείεται να εξελιχθεί σε «καλό οιωνό» το να βρίσκεται διαρκώς υπό... κρίση ο Πάουλο Μπέντο. Δεν αποκλείεται να φέρνει... γούρι στον Ολυμπιακό. Για να σοβαρευτούμε, όμως... Είναι σαφές ότι ο Πορτογάλος δεν είναι ο καλύτερος προπονητής του κόσμου. Εχει εμμονές, έχει επιλέξει να δουλεύει με αυτούς που θέλει (αν και αυτό σηκώνει κουβέντα, αναφορικά με το εάν υπάρχει αδικία) και γενικώς ο Θρύλος δεν... θέλγει κιόλας με την απόδοσή του. Αλλά παράλληλα πήρε μία σοκαρισμένη από τον αποκλεισμό από το Champions League και αποσυντεθειμένη (κυρίως ψυχολογικά) ομάδα το καλοκαίρι, με πλείστες αλλαγές της τελευταίας στιγμής, με αποχωρήσεις βασικών παικτών, με μία άκρως εκδικητική και επιθετική διαιτησία και παρ’ όλα αυτά ο Ολυμπιακός είναι πρώτος με διαφορά στο πρωτάθλημα, στους «16» του Europa League και στους «4» του Κυπέλλου, έχει βγάλει ήδη τρεις παίκτες που θα αποτελέσουν το «αύριο» του συλλόγου, και όλα αυτά ενώ γνωρίζει ότι κρίνεται σε κάθε ματς, κάθε φάση, κάθε αποτέλεσμα. Και όλα αυτά κάποιος θα πρέπει να του τα αποδώσει. Δεν μπορεί, κάπου θα έχει συμβάλει κι αυτός...

(Το κείμενο δημοσιεύθηκε στον «ΓΑΥΡΟ» στις 03/03/2017)