Αδέρφια μου ΓΑΥΡΟΙ, η ΥΠΟΜΟΝΗ χάνεται. Τα νεύρα όλων μας είναι τεντωμένα. Παίζουν με την ψυχολογική μας κατάσταση και δεν το καταλαβαίνουν.

Από την επόμενη μέρα του αποκλεισμού μας από τα μεγάλα σαλόνια της Ευρώπης, εμένα προσωπικά με έχουν ΤΡΕΛΑΝΕΙ στα τηλέφωνα και στα e-mail οι δικοί μας και δεν μπορείτε να φανταστείτε τι μου λένε...

Αλλοι ότι θα έρθουν στον ΝΑΟ μας και θα σκίσουν τα διαρκείας...

Αλλοι πως δεν θα ξαναέρθουν γήπεδο....

Αλλοι πως στην πρώτη γκέλα μέσα στο Καραϊσκάκη θα κάνουν επεισόδια...

Αδέρφια μου, ζούμε έναν παραλογισμό που μόνο μέσα στον ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ θα μπορούσε να πάρει σάρκα και οστά.

Να αναζητήσουμε ευθύνες; Μπορούμε από όλους. Αλλοι έχουν περισσότερες και άλλοι λιγότερες.

Από κάποιους αναμενόμενη η στάση τους και από κάποιους άλλους ακόμα ψάχνουμε τους λόγους ή δεν μπορούμε να παραδεχτούμε τα προφανή.

Την ουρά μας δεν την βγάζουμε απέξω. Και η δική μας η γούνα έχει ράμματα. Οχι όσα των άλλων, αλλά έχει.

Για πάμε...

Αδέρφια μου, εγώ προσωπικά λέω τα πράγματα με το όνομά τους. Και στα φιλικά, αλλά και στα δύο ευρωπαϊκά μόνο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ δεν ήταν αυτός που βλέπαμε!

Χάλια ΑΔΙΟΡΘΩΤΑ...

ΑΛΛΙΩΣ ονειρευόμαστε τον ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ μας, ΑΛΛΙΩΣ ήταν πέρσι και τις προηγούμενες χρονιές και ΑΛΛΙΩΣ είναι τώρα...

Το υπεράνω μας έφαγε... Τώρα που ο ΘΡΥΛΟΣ χλευάζεται πρέπει να υπάρχει άμεση αντίδραση... Πάρτε τηλέφωνα, στείλτε e-mail, αφήστε τα σχολεία σε άρθρα εμετούς, ρίξτε τους ανελέητο κράξιμο!

Αφού δεν μας σέβονται, ας μάθουν να μας υπολογίζουν και να φοβούνται... ΕΧΟΥΜΕ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΔΥΝΑΜΗ ΣΑΝ ΚΟΣΜΟΣ ας την εκμεταλλευτούμε, λοιπόν!

Πρέπει να ξυπνήσουμε όσο περισσότερα ανενημέρωτα και ανυποψίαστα αδέρφια μας γίνεται...

Μόνο κέρδος θα μπορούσαμε να έχουμε από μια τέτοια προσπάθεια!

Αδέρφια μου, ο ΘΡΥΛΟΣ μας το καλοκαίρι στήθηκε εκ των έσω, με περίεργες κινήσεις και πολλά δείγματα και υποψίες πως κάτι δεν πάει καλά.

Το σχέδιο αυτό είναι απλό και τόσο καλά εφαρμοσμένο έτσι ώστε να χτιστεί και να πατήσει πρώτα στην αγωνιστική απαξίωση της ομάδας και κατά δεύτερο και πιο σημαντικό στην απογοήτευση του κόσμου μας.

Η μοναδική επένδυση που έγινε το καλοκαίρι και συνεχίζεται μέχρι και τώρα ήταν η απογοήτευση του κόσμου.

Αδέρφια μου ήρθε η στιγμή να κριθεί η σοβαρότητα της φετινής δομής του ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ μας, αγωνιστικά και εξωαγωνιστικά. Τα δύο αυτά ευρωπαϊκά ματς εμένα μου έδειξαν και μου απέδειξαν ΠΟΛΛΑ...

Η σοβαρότητα περνάει μέσα από στιβαρά πόδια και καθαρά μυαλά, πράγμα που δεν βλέπω στον φετινό ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ...

Ο καθένας από το πόστο του να σταματήσει να κοιτάει οτιδήποτε άλλο πέρα από τον εαυτό του και το πώς θα προσφέρει στην ομάδα μας.

Να είναι όλοι προσηλωμένοι σε αυτό που λέγεται επιτυχία.

Και κάθε γκολ που βάζεις είναι επιτυχία και κάθε ένα που τρως, είναι αποτυχία. Ο ευρωπαϊκός αποκλεισμός μας και η εικόνα της ομάδας μας σε αυτά τα δύο ματς κάθε άλλο παρά αφοσίωση αποδεικνύουν.

Υπάρχει άραγε χρόνος να κάνει το ντεμαράζ ο ΘΡΥΛΟΣ μας και να τα καταφέρει; Μέχρι τώρα ο ΘΡΥΛΟΣ πελαγοδρομεί σε εμφανίσεις κακές, άθλιες, τραγικές. Θα μου πείτε στα προηγούμενα άρθρα έλεγα ότι αισιοδοξώ. ΤΙ ΘΕΛΑΤΕ ΝΑ ΓΡΑΨΩ; Πίστευα και πιστεύω πως ο ΘΡΥΛΟΣ μας μπορεί να τα καταφέρει, μόνο αν γίνουν συγκεκριμένα πράγματα!

Γι’ αυτό, πρόεδρε, κάνε ό,τι είναι να κάνεις τώρα που ακόμα είναι νωρίς!!!

Πριν είναι πάρα πολύ αργά!

Ριζικές ΑΛΛΑΓΕΣ ΠΑΝΤΟΥ!

Θέλουμε να δούμε παίκτες να ΓΥΑΛΙΖΕΙ το μάτι τους και όχι γατάκια. Να μπαίνουν μέσα και να βάζουν γκολ από τα αποδυτήρια. Να αντιληφθούν ότι παίξανε μέσα σε τεράστια ευρωπαϊκά ποδοσφαιρικά γήπεδα και ότι οι ομαδούλες της Ελλάδας ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να είναι καλύτερες από αυτούς. Αμα τους συνεπαίρνει ο βαθύς ύπνος της επανάπαυσης και έχουν το μυαλό τους αλλού, δεν έχουμε ελπίδα φέτος...

Πόσες φορές έβγαλε η γλώσσα μου μαλλιά ότι ο ΘΡΥΛΟΣ ήθελε γρήγορες και πολύ καλές μεταγραφές σε πέντε θέσεις, αλλά από το πάνω ράφι;

Πόσες φορές έκρουσα τον κώδωνα του κινδύνου ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΛΕΥΡΕΣ;

Γιατί να είμαι εγώ ο κακός και όλοι οι άλλοι οι καλοί;

Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια και είναι μια από τις λίγες φορές που από την ΣΤΕΝΑΧΩΡΙΑ μου και την τρέλα μου δεν έχω κάτι συγκεκριμένο στο κεφάλι μου να σας γράψω, εκτός από όλα τα παραπάνω που σας είπα.

Μόνο απίστευτο εκνευρισμό. Και ίσως για αυτό οι πιο ήρεμοι να με καταλάβετε, αλλά αυτό το πράγμα δεν γίνεται να συνεχίζεται.

Δεν είναι θέμα γκρίνιας. Δεν είναι ζήτημα κουταμάρας. Δεν είναι ότι βιάζομαι και μιλάω πριν γίνουν όλες οι κινήσεις από τη διοίκηση. Οταν λήξουν οι ΜΕΤΑΓΡΑΦΕΣ θα είναι αργά...

Πρόεδρε, ΑΚΟΥ τον κόσμο μας...

Βέβαια είναι ότι εμείς δεν βρίσκουμε πιο λογικό και φυσιολογικό από το να ακούσεις τους άρρωστους ΓΑΥΡΟΥΣ, ποιος, άραγε, θα μπορούσε να σε συμβουλέψει καλύτερα για τις τύχες του ΘΡΥΛΟΥ μας από αυτούς που είναι άρρωστοι με αυτόν;

Εκτός και αν το να είσαι οπαδός μιας ομάδας είναι αποτρεπτικός παράγοντας από το να είσαι πετυχημένος επιχειρηματίας.

Μήπως και οι οπαδοί έχουν σε αποκλειστικότητα χαμηλό δείκτη νοημοσύνης και λανθασμένο τρόπο σκέψης;

Πρόεδρε περιμέναμε την νέα χρονιά ο ΘΡΥΛΟΣ μας να έκανε ένα βήμα περισσότερο από τα προηγούμενα χρόνια!

Πράγμα που δεν είδαμε!

Αξίζουμε πολλά περισσότερα για όλα αυτά που έχουμε κάνει τα τελευταία χρόνια!

Πρόεδρε, ο κόσμος μας βράζει...

ΚΟΙΤΑ και συμμάζεψε την κατάσταση γιατί δεν ξέρω πού θα ξεσπάσει και πως αν βλέπουν τον ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ μας φέτος χάλια, θα γίνει το ΕΛΑ ΝΑ ΔΕΙΣ...

Εγώ εξηγούμε για να μην παρεξηγηθώ μετά!

(Το κείμενο δημοσιεύθηκε στον «ΓΑΥΡΟ» στις 07/08/2016)