Στις ημέρες μας το θράσος, οι μεγαλοστομίες, τα εκκωφαντικά «θα» αποτελούν συνήθεια, καθημερινότητα και για ορισμένους τρόπο ζωής. Ωστόσο, έρχεται μια στιγμή που όλα όσα λες, όλα όσα διατρανώνεις, όλα αυτά τα «ΘΑ» και οι φρούδες υποσχέσεις, σε πλακώνουν τόσο σκληρά και με τέτοιο βάρος, που σε ξεγυμνώνουν και σε εκθέτουν ακόμη και στους πιο πιστούς υποστηρικτές σου. Ο,τι ακριβώς υπέστη χθες το βράδυ ο Παναθηναϊκός από τον Ολυμπιακό. Σε μία νύχτα αποκαλύψεων, αλλά και αποδείξεων.

Μέσα σε ένα ημίχρονο όλο το «πράσινο» οικοδόμημα, ποδοσφαιρικό και ενημερωτικό, εκτέθηκε. Ισοπεδώθηκε. Ξεγυμνώθηκε. Και κυρίως έδειξε στους «δικούς του» ότι το ποδόσφαιρο σε τιμωρεί σκληρά όταν δεν το σέβεσαι. Και μπορεί για κάποιους ο Ολυμπιακός να μην αντιπροσωπεύει το... ποδόσφαιρο (!), αλλά το γήπεδο, η βιτρίνα του σπορ, ήταν στυγνή απέναντι στον Παναθηναϊκό. Καμία συμμαχία δεν μπορούσε να τον σώσει στο «Γ. Καραϊσκάκης». Κανένας διαιτητής. Ούτε καν ο «κορυφαίος» Σιδηρόπουλος, που ομολογουμένως το πάλεψε.

Η ποιότητα έκανε τη διαφορά και εξέθεσε τους «πράσινους», που τόσα έχουν πει για τη φετινή τους «ανωτερότητα»! Το χθεσινό 3-0 είναι ένα πολύ σκληρό χαστούκι. Προερχόμενο από τα μαγικά πόδια του κορυφαίου Ελληνα ποδοσφαιριστή, Κώστα Φορτούνη, του φοβερού «mighty mouse» του Θρύλου, Αντρέ Μαρτίνς, των ασταμάτητων Σεμπά, Ελιουνούσι, αλλά και τα... κεφάλια των Σεμπά και Ιντέγε. Το ποδόσφαιρο του Ολυμπιακού είναι ανώτερο γιατί αντανακλά την ποιότητα των ποδοσφαιριστών του ρόστερ του. Κάτι που μετά το 3Χ3 στα ντέρμπι με ΑΕΚ, ΠΑΟΚ, Παναθηναϊκό, είναι αστείο να προσπαθούν ορισμένοι να καλύψουν την αλήθεια. Δεν πειράζει, ξύδι...

ΥΓ.: Πολλοί ποδοσφαιριστές ξεχώρισαν και έκαναν σπουδαία πράγματα στο χθεσινό παιχνίδι. Προανέφερα ορισμένους, όπως οι Φορτούνης, Μαρτίνς, Ιντέγε, Σεμπά, Ελιουνούσι κ.λπ. Αλλά ο παίκτης που χρήζει ειδικής μνείας από τη χθεσινή μεγαλειώδη νίκη του Ολυμπιακού είναι ο Παναγιώτης Ρέτσος. Διότι χθες ο Ολυμπιακός «βάφτισε» με τον καλύτερο τρόπο έναν 18χρονο που θα εξελιχθεί σε έναν από τους ηγέτες του ελληνικού ποδοσφαίρου τα επόμενα χρόνια. Η εκπληκτική εμφάνιση του νεαρού αμυντικού, ο αγωνιστικός «αφανισμός» του Ιμπάρμπο, οι αστείρευτες δυνάμεις και η φοβερή ηρεμία του στην «κόλαση» του Φαλήρου, είναι στοιχεία που δεν τα περιμένεις από ένα τόσο νεαρό παιδί. Και όταν τα βρίσκεις, απλά ξέρεις τι θα επακολουθήσει.

ΥΓ.2: Ο Πάουλο Μπέντο μπορεί να μην είναι ο καλύτερος προπονητής που έχει περάσει από τον Ολυμπιακό. Μπορεί να υστερεί σε πολλά πράγματα, έναντι ακόμη και των προκατόχων του. Αλλά σε αντίθεση με όλους, δεν καταλαβαίνει τίποτα. Εάν πιστεύει ότι πρέπει να πέσει στον γκρεμό, θα το κάνει. Αλλά με τον δικό του τρόπο. Και έως τώρα δικαιώνεται περίτρανα. Και κυρίως «βγάζει» παίκτες για τον Ολυμπιακό. Κάτι που δεν είχε κάνει ουδείς προκάτοχός του.

ΥΓ.3: Είναι ντροπή για παίκτες με καριέρα και ένσημα στο ποδόσφαιρο να συμπεριφέρονται με τρόπο, όπως κάποιοι εκ μέρους του Παναθηναϊκού. Αλλά το «δηλητήριο» που τους έχει ποτίσει η τακτική των τελευταίων χρόνων είναι ξεκάθαρο ότι τους έχει «μολύνει» για τα καλά...

(Το κείμενο δημοσιεύθηκε στον «ΓΑΥΡΟ» στις 07/11/2016)