Τα πρώτα δευτερόλεπτα της αναμέτρησης ίσως ήταν όλο το παιχνίδι. Γυάλιζε το μάτι του Σπανούλη, δεν δέχτηκε μύγα στο σπαθί του με τον Μπαλμπάι και τον… τελείωσε με κάθε του τρίποντο. Παιδιά, όταν ο συγκεκριμένος έχει τέτοια τρέλα, είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ να χάσει. Χαίρομαι που το κακό μου προαίσθημα δεν επαληθεύτηκε και δεν μπορούσα να διανοηθώ πως θα φύγουμε από την Τουρκία με κατεβασμένο το κεφάλι.

Στα του ματς, σίγουρα δεν ήταν μπάσκετ αυτό που έπαιξε ο Ολυμπιακός στα πρώτα πέντε λεπτά της αναμέτρησης. Και δεν κατάλαβα γιατί να μην αρχίσουν με το… καλημέρα οι «μουτζαχεντίν» του. Παρότι ο Σπανούλης έβαλε στο κλίμα την ομάδα του με την ένταση με τον Μπαλμπάι, οι «ερυθρόλευκοι» έψαχναν διαρκώς τον αρχηγό τους, δεν έπαιζαν καθόλου καλή άμυνα (μηδέν περιστροφές) και ο Γκρέιντζερ έφτασε τους 10 πόντους σε τέσσερα λεπτά με το σκορ να είναι 18-6. Γι’ αυτό ο Σφαιρόπουλος πέρασε ξανά την πεντάδα με τους δύο «Παπ» και τον Πρίντεζη. Επιτέλους είδαμε δυνατά φάουλ, ο Ολυμπιακός έτρεξε ένα 8-3 επιμέρους, όμως η Εφές είχε το μομέντουμ με το μέρος της.

Το κακό δίλεπτο με την επιστροφή από την πρώτη περίοδο, με τους Τούρκους να πραγματοποιούν ένα 6-0 και η διαφορά να φτάνει στους 13, δεν πτόησε τους παίκτες του Σφαιρόπουλου, αν και δεν γίνεται να κυνηγάς συνεχώς. Το ματς, όμως, ήταν ΠΟΛΕΜΟΣ. Οι «ερυθρόλευκοι» δεν τα παράτησαν και αν εξαιρέσει κανείς τον Γκρέιντζερ, η διαφορά ήταν μικρή στην ανάπαυλα. Το σημαντικό ήταν πως γυάλιζε το μάτι όλων στο ματς. Και αυτό έβγαζε αισιοδοξία…
Παιχνίδι για γερά νεύρα και στο τρίτο δεκάλεπτο. Τέσσερα τρίποντα από τον Ολυμπιακό, μία αμυνάρα του Σπανούλη άλλαξαν το μομέντουμ του ματς. Ο Μπίλι «μπουμπούνισε» ένα ακόμη, με τον Μπιρτς να «κλειδώνει» δις τον Ντάνστον. Ηδη είχε μπει το νερό στο αυλάκι, όμως. Δεν σταματούσε το… τρένο και η επιστροφή έγραφε ΣΕΦ.

Εκεί που οι ψυχάρες του Σφαιρόπουλου θα παλέψουν γι’ αυτό που δίκαια τους ανήκει. Την επιστροφή τους στην Πόλη για το Final 4 της Ευρωλίγκας.

ΥΓ.: Κάποιος στη Μόσχα ήδη ιδρώνει και λέει «Οχι πάλι αυτοί στο διάβα μου…» και παρακαλάει τον Περάσοβιτς για το θαύμα…

ΥΓ.2: Μετά από καιρό είδα τους ξένους να παίζουν σαν Ελληνες. Σκληρά, δίχως ίχνος φόβου και με αυταπάρνηση.

ΥΓ.3: Παπαπέτρου, Αγραβάνης, Γιανγκ. Τριάδα που κέρδισε το παιχνίδι με το ξύλο που έπαιξε…

ΥΓ.4: Τώρα είναι η σειρά σας, μάγκες. Ρίξτε το Φάληρο…

ΥΓ.5: Με Ζέρβα ως τούριστ γκάιντ και μπροστάρη, Μάικ δίπλα, Μπουκ να το πιστεύει, Καού να έρχεται για «διπλό» και Λάτο σε πρώτη αποστολή Ολυμπιακού, πώς να χάσεις;

(Το κείμενο δημοσιεύθηκε στον «ΓΑΥΡΟ» στις 29/04/2017)