ΓΡΑΦΕΙ Ο ΤΟΛΗΣ ΛΕΟΥΣΗΣ

«Ηταν ένας Ιταλός, ένας Γάλλος και ένας Αμερικανός…». Σίγουρα δεν είναι ανέκδοτο αυτό, όμως αυτή ήταν η εικόνα χθες. Οι Μέλι, Κοζέρ και Μίλερ διέλυσαν τον Ολυμπιακό από την περιφέρεια, κλείνοντας το ματς για την Μπάμπεργκ με 11/29 τρίποντα, ένα παραπάνω από τον μέσο όρο της!

Δεν θυμάμαι χειρότερο ξεκίνημα του Ολυμπιακού φέτος στην Ευρωλίγκα. Το 11-0 των Γερμανών ήταν προϊόν σωστής αμυντικής προσέγγισης, αφού κλείστηκε η δημιουργία του Σπανούλη (3 λάθη στο τρίλεπτο), την ώρα βέβαια που οι «ερυθρόλευκοι» ξεκίνησαν με ένα κάκιστο 1/4 από τις βολές. Σε όλο αυτό προσθέστε τους μόλις τρεις πόντους του Θρύλου σε έξι λεπτά. Χωρίς ποστ παιχνίδι, η ομάδα του Σφαιρόπουλου ήταν προβλέψιμη, με τον Τρινκέρι να παίζει με νταμπλ τιμ στο μισό γήπεδο και να αποκόπτει οποιαδήποτε δημιουργία για τον Ολυμπιακό.

Το -18 ήταν… λογικό, αν σκεφτεί κανείς πως οι Γερμανοί είχαν 6/13 τρίποντα με το πέρασμα των 20 λεπτών και αναμενόμενο όταν ο Κοζέρ έχει πετύχει 17 πόντους! Ο Τρινκέρι χτύπησε τον Σπανούλη στην άμυνα και δικαιώθηκε (Σημείωση: Δεν έβαλε άλλους πόντους ο Γάλλος).

Το 3/16 από το τρίποντο ήταν ίσως η χειρότερη απόδοση που θα περίμενε η ομάδα του Πειραιά με τη διαφορά στους 13 πόντους εναντίον της. Η άμυνα σκλήρυνε, όμως η επίθεση χώλαινε. Το πρόβλημα, όμως, συνέχισε να είναι το ποστ παιχνίδι! Οσο δεν απειλούσε στο ζωγραφιστό τόσο εύκολος γρίφος ήταν για την Μπάμπεργκ.

Τα πάντα ήταν η άμυνα. Από εκεί τρέφεται ο Ολυμπιακός και έτσι ξύπνησε στη Βαμβέργη και μείωσε στους 9 (54-45). Ως εκεί. Ανέλαβε ο Ντάριους Μίλερ 15 πόντους σε ένα δεκάλεπτο, ενώ ο Μέλι απέδειξε με κάθε του κίνηση γιατί θεωρείται ένα από τα κορυφαία «τεσσάρια» στην Ευρώπη.

ΥΓ.: Συνολικά 12 ασίστ και μόλις 7 στο ημίχρονο. Και αυτό ήταν επειδή ο Σπανούλης έμεινε στους 4. Ο γκαρντ που θα έρθει οφείλει να έχει δημιουργία. Καλή η άμυνα, όμως εκεί πονάει ο Ολυμπιακός

ΥΓ.2: Ο Γιανγκ ανεβαίνει, όμως είναι κάτι που με ενοχλεί και με… τρελαίνει. Συνεχίζει να μην ψάχνει την επαφή, τα σκριν του είναι στον… αέρα και δεν θέλει ούτε να ακουμπήσει τον αντίπαλό του. Δεν τον νιώθει το σκριν, δεν σταματάει τον αμυνόμενο και δεν αναγκάζει τον ψηλό να βγει.

ΥΓ.3: Τι όμορφη Ευρωλίγκα! Χάνει ο καθένας παντού. Δεν ξέρεις τι να προβλέψεις και αυτό είναι το μοναδικό συν για τον Μπερτομέου.

(Το κείμενο δημοσιεύθηκε στον «ΓΑΥΡΟ» στις 23/12/2016)