Στην ερώτηση «Ποια ομάδα μπορεί να επιστρέψει από το -10 με πέντε λεπτά να απομένουν;», η απάντηση είναι γνωστή. Μόνο ο Ολυμπιακός.

Οσα… γκρέμισε για 35 λεπτά η ομάδα του Πειραιά, τα… έχτισε σε πέντε, όταν κατάλαβε ότι είναι ένα βήμα πριν από την ήττα και το 1-2 στη σειρά. Οι λόγοι που φτάσαμε έως εκεί; Πολλοί…

Ας τα πάρουμε με τη σειρά για να μην κουράζουμε…
Ο Ολυμπιακός είχε 3/7 δίποντα και 2/12 τρίποντα σε 13 λεπτά παιχνιδιού. Το λάθος δεν ήταν τα σουτ. Ηταν πως χανόντουσαν ελεύθερα και δίχως κόπο. Την ίδια ώρα τα φάουλ γινόντουσαν σε λάθος χρόνο, χωρίς να ανακόπτουν ρυθμό και πάνω σε ντράιβ. Βέβαια για να κερδίσει φάουλ παίκτης του Ολυμπιακού, έπρεπε να ματώσει. Θυμάμαι πάνω από τρεις φάσεις που «ερυθρόλευκος»... τσεκαρίστηκε πριν και μετά το ντράιβ, αλλά δεν υπήρχε η ίδια... ευθιξία στα σφυρίγματα.

Δεν έχει να λέει κάτι αυτό πάντως. Το πρώτο ημίχρονο ήταν αυτό που δεν ήθελε να δει ο Σφαιρόπουλος. Αργό τέμπο, χαλασμένες επιθέσεις σε τρανζίσιον καταστάσεις (είτε από κακές επιλογές είτε από σωστές επιστροφές του ΠΑΟ), ενώ ο Ολυμπιακός δεν μπορούσε να αμυνθεί και... έτρωγε πόντους που δεν συνηθίζει να τους τρώει.

Ο κόσμος μπήκε στη συνάρτηση και με παιχνίδι στο ποστ («Μίλου» έναντι Μπουρούση γράψτε 1-0) οι γηπεδούχοι γύρισαν το ματς. Πώς; Με 7/12 δίποντα και μόλις 1/3 τρίποντα με τον Ολυμπιακό να ηρεμεί, να αφήνει στην άκρη τη διαιτησία και να κοιτάει το πώς θα κερδίσει. Με στόχευση στο ζωγραφιστό, με 10 ασίστ, δεχόμενος 33 πόντους από τον ΠΑΟ των τεσσάρων ασίστ και των εννιά βολών.

Νωχελική αρχή και κακό δεκάλεπτο για τον Ολυμπιακό. Με τέσσερις χαμένες βολές σε δύο ζευγάρια, εύκολα χαμένα καλάθια, βιαστικές επιθέσεις και ουσιαστικά σημάδια… κούρασης. Λες και δεν υπήρχε παραπάνω ενέργεια από τους παίκτες του Σφαιρόπουλου. Το 7-10 της τρίτης περιόδου προήλθε, λοιπόν, από τον Ολυμπιακό των 3/9 σουτ και των 1/6 βολών (1/2 Παπανικολάου, 0/2 ο Πρίντεζης, 0/2 ο Μιλουτίνοφ) με το 43-43 να κολακεύει τους γηπεδούχους.

Ιδια εικόνα στα 2,5 λεπτά του τέταρτου δεκαλέπτου. Ενα 5-0 του Παναθηναϊκού απαντήθηκε με ένα τρίποντο-ανάσα του Παπαπέτρου. Μέχρι να δράσει βέβαια ο αστάθμητος παράγοντας. Πέραν του τριπόντου του Τζέιμς, ο Ολυμπιακός είδε τους Καρακατσούνη και Δεσλή να παίζουν με την ηρεμία του. Να χάνεται η όποια αυτοσυγκέντρωση είχε και να δέχεται ένα 10-2 επιμέρους που έστειλε το ματς στο 48-58, με 5 και 42 δευτερόλεπτα να απομένουν.

Τρίποντο από τον Μάντζαρη και ένα ακόμα από τον αρχηγό, κακή άμυνα (τυχερό καλάθι) από Τζέιμς, λάθος από τον Σπανούλη σε πάσα στο μις ματς του Μιλουτίνοφ.

Ο Σέρβος κέρδισε ένα φάουλ από τον Γκάμπριελ (αντιαθλητικό που έγινε απλό φάουλ), δύο βολές από τον «Μίλου». Αμυνα στα όρια του φάουλ από τον Παπανικολάου, τρανζίσιον επίθεση και κάρφωμα του Μιλουτίνοφ. Η μπάλα στον Καλάθη και ο Ολυμπιακός του επιτρέπει επίτηδες δύο επιθέσεις, έχει 1/2 προσπάθειες, για να έρθει το τρίποντο του Πρίντεζη για το 61-62. Ο Παπανικολάου όρθωσε ανάστημα, ο Μιλουτίνοφ έβαλε δύο βολές μετά από φάουλ του Τζέιμς και ο Ολυμπιακός και πάλι με τον «Παπ» πραγματοποίησε το 2-1 στη σειρά.

ΥΓ.: Να τους χαίρεστε, ειλικρινά. Μόνο ένας στάθηκε στο ύψος του. Αυτός που τα άκουγε. Οι άλλο δύο ούτε Α ‘ΕΣΚΑΝΑ…

ΥΓ.2: Εκεί που δεν το πιστεύεις, που είσαι έτοιμος να νιώσεις ηττημένος, αυτά τα παλιόπαιδα σε στέλνουν στα ουράνια. ΜΟΝΟ ο Ολυμπιακός αυτά τα συναισθήματα…

(Το κείμενο δημοσιεύθηκε στον «ΓΑΥΡΟ» στις 05/06/2017)