Από τη στιγμή που φτάσαμε στο σημείο ο… κορυφαίος Σιδηρόπουλος (Δωδεκανήσου) να αμφισβητείται ακόμη και από τον ΠΑΟΚ, θυμίζουμε τα παράπονα του Μίχελ μετά τον ημιτελικό με τον Παναθηναϊκό στη Λεωφόρο, από τη στιγμή που ο Κύζας παρά το κραυγαλέο λάθος στο «Γ. Καραϊσκάκης» που δεν ακύρωσε το γκολ του Πατίτο αφού προηγήθηκε χέρι, ορίστηκε στη ρεβάνς ΠΑΟΚ-ΠΑΟ 4-0, από τη στιγμή που ο (υποτίθεται νο 2 διεθνής με βάση την κατάταξη της UEFA) αμφισβητείται από τον ΠΑΟΚ ενόψει της αυριανής πρεμιέρας των πλέι οφ με την ΑΕΚ, εύκολα καταλαβαίνει κανείς το επίπεδο της ελληνικής διαιτησίας. Για την ακρίβεια, το μαύρο χάλι της…

Ολοι οι διεθνείς βρίσκονται υπό αμφισβήτηση. Τον Μάνταλο (Καβάλας) δεν τον θέλει καμία ομάδα, ο Κομίνης (Θεσπρωτίας) έχει κακές διαιτησίες (όπως και στον τελικό), αλλά στον τελικό τη… γλίτωσε λόγω Καλφόγλου (αφού υπάρχει αποβολή του Μάτος στα πρώτα λεπτά και πέναλτι πριν το δεύτερο γκολ του ΠΑΟΚ), ο Αρετόπουλος είχε καλές διαιτησίες αλλά δεν τον εμπιστεύονται, επειδή αναίτια δεν τον θέλουν κάποιες ομάδες και έμεινε μόνο ο Παπαπέτρου (με τα όποια λάθη του) να δίνει έναν… τόνο ελπίδας, που όμως δεν αρκεί σε σχέση με τη συνολική εικόνα των άλλων (πλην Αρετόπουλου)…

Αρα τι απαιτήσεις μπορεί να έχει κάποιος από τη στιγμή που αν γίνουν κανονικές αξιολογήσεις οι Σιδηρόπουλος, Μάνταλος, Καλογερόπουλος, Κύζας πρέπει να φύγουν πρώτοι; Και επειδή μπορεί να απορήσετε με τον… κορυφαίο, αρκεί να θυμίσουμε ότι έχει κάνει σημαντικά και εξόφθαλμα λάθη όχι μόνο σε βάρος του Ολυμπιακού, αλλά και στη συντριπτική πλειοψηφία των αγώνων που τον έχουν βάλει. Αλλωστε ο Σιδηρόπουλος έκανε λάθη και στα δυο σημαντικά παιχνίδια του Champions League που τον έβαλαν (Παρί Σεν Ζερμέν-Λουντογκόρετς 2-2, Αρσεναλ-Μπάγερν 1-5).

(Το κείμενο δημοσιεύθηκε στον «ΓΑΥΡΟ» στις 13/05/2017)