Ο Τανατζής, ο Βορεάδης, ο Κορομηλάς (ο Κώστας βρε..) χτες ειλικρινά θα ζήλεψαν. Θα ένιωσαν μία φάση… déjà vu. Οτι το έχουν ξαναζήσει. Αυτά που έγιναν στο ΟΑΚΑ, τους θύμισαν παλιές… καλές εποχές. Κκ των τριών εξάλλου που σφύριξαν την αναμέτρηση, ο πιο έμπειρος ντε, το έχει ξανακάνει. Αηδία προκάλεσε ειλικρινά. Για όποιον υγιή σκεπτόμενο άνθρωπο, το πρώτο ημίχρονο ήταν παρωδία. Ακόμα και όταν η διαφορά ξέφυγε, ήταν απίστευτος ο τρόπος που η τριάδα έβλεπε την αναμέτρηση. Το πώς σφύριζαν τις επαφές και το πώς τις άφηναν. Απλά τα πράγματα…

Τρεις φάσεις με το καλημέρα ήταν αρκετές για να φανερωθούν οι προθέσεις των αρχόντων της αναμέτρησης. Εφτά φάουλ ο Ολυμπιακός στο πρώτο δεκάλεπτο. Προσοχή. Τα έξι ήταν από τους τρεις ψηλούς του (Μπιρτς 2, Γιανγκ 2, Μιλουτίνοφ 2). Φθορά επική για τους σέντερ του Σφαιρόπουλου, με τον Παναθηναϊκό να οδηγείται στις βολές πέντε φορές και να κλείνει την περίοδο με 10/10 προσπάθειες!

Ο Ολυμπιακός, από την άλλη, παρασυρόμενος από όσα λαμβάνουν χώρα στο παρκέ (ή εκτός αυτού), δεν είχε καθαρό μυαλό. Ο Παναθηναϊκός είχε τέσσερα φάουλ από νωρίς, ο Ολυμπιακός δεν πίεσε για να εκμαιεύσει το πέμπτο, το οποίο ήρθε εντέλει στο 35-28 και το γκολ-φάουλ του Πρίντεζη στο μις ματς με τον Ρίβερς.

Στο 39-28 το τέλος του πρώτου ημιχρόνου με τον Ολυμπιακό να έχει 5/9 βολές και 12 λάθη και τον Παναθηναϊκό να τελειώνει το πρώτο 20λεπτο με 13/14 ελεύθερες βολές (10/10 στο τέλος του πρώτου δεκαλέπτου). Σχετικός ο αριθμός των λαθών. Γιατί και αυτά προέρχονται από... ξύλο, επαφές στα όρια του φάουλ που τα ξεπερνούσαν και μοιραία ερχόταν και το σφάλμα

Μεσοδιάστημα που κανείς «ερυθρόλευκος» δεν είχε ξεπεράσει τους 6 πόντους, αν και ο Ολυμπιακός προσπάθησε κατά κύριο λόγο να απειλήσει με το ποστ παιχνίδι έχοντας 7/19 δίποντα και μόλις 3/7 τρίποντα.

Στο τρίτο δεκάλεπτο ήρθε η κατάρρευση. Είχαν βοηθήσει σε αυτό όλοι. Και οι ίδιοι οι παίκτες του Ολυμπιακού, και η διαιτησία, και η κούραση. Δεν μας αφήνει και ο… χώρος να γράψουμε για το τέταρτο δεκάλεπτο που εξάλλου το ματς είχε κριθεί και ήταν απλά για τα μάτια του κόσμου.

Τα λάθη μοιραία συνεχίστηκαν, η διαφορά ανέβηκε και ο Παναθηναϊκός κέρδισε. Η σειρά έφτασε στο 2-2 και στο ΣΕΦ την Κυριακή κρίνονται όλοι και όλα. Εκεί θα δούμε πόσα… απίδια χωράει ο σάκος.

ΥΓ.: Το ΣΕΦ θα γεμίσει και είναι σίγουρο αυτό. Οποιος πάει στο Φάληρο, ΟΦΕΙΛΕΙ να είναι όσο το δυνατόν… υποψιασμένος. Να μην ξεφύγει κανείς, να είναι δίπλα στην ομάδα και να προσπαθήσει να τη σπρώξει για τη νίκη. Με φωνή και με ένταση. Εως εκεί. Οχι ακρότητες…

ΥΓ.2: Τσαμπουκά ακόμα και στην ήττα ο Αγραβάνης. Εγώ κρατάω αυτόν και τον Γιανγκ. Τίποτα άλλο.

ΥΓ.3: Σε 20 λεπτά συμμετοχής, ο Νίκολα Μιλουτίνοφ δεν κέρδισε ΚΑΝΕΝΑ φάουλ. Απίστευτο και όμως ελληνικό…

ΥΓ.4: Πόσο ωραία αλλάζουν οι αριθμοί, έτσι; Στα τελευταία λεπτά, με το ματς στους +10 πόντους, τα φάουλ σφυρίζονται σωρηδόν. Αφήνει το… σκληρό παιχνίδι υπέρ του Ολυμπιακού και παίρνει και πέντε βολές. Κι όμως…. Για να έχει και δύο παραπάνω ο Ολυμπιακός.

ΥΓ.5: Ορθά ξεκουράστηκαν οι Πρίντεζης και Σπανούλης, όπως έπρεπε και ο Γκριν παρά την τρέλα του και τους 20 πόντους του. Κακώς δεν είδαμε πιο νωρίς τον Τολιόπουλο στο ματς. Ειλικρινά ο Ουότερς ήταν και πάλι τραγωδία. Ας έπαιζε ο μικρός. Πόσο χειρότερα να έπαιζε;

(Το κείμενο δημοσιεύθηκε στον «ΓΑΥΡΟ» στις 09/06/2017)