Αλλη μία μέρα στη δουλειά για τον Ολυμπιακό. Εβγαλε την υποχρέωση, επικράτησε και δεν μάσησε όταν είδε θύμησες του παρελθόντος (το ματς της Λευκάδας) να επιστρέφουν.

Να ξεκινήσω με τα στραβά. Αρχικά το γεγονός πως δέχτηκαν οι «ερυθρόλευκοι» 19 πόντους σε έξι λεπτά και η χαλαρότητα που είχε καιρό να εμφανιστεί στις τάξεις των Πειραιωτών ήταν ένα άσχημο σημάδι. Και συνεχίστηκε το ίδιο εκνευριστικά όταν ο Ολυμπιακός ξέφυγε με εννιά και είδε τον Μόργκαν (20 πόντους σε ένα ημίχρονο) να τον φέρνει στο 45-46 στο 20λεπτο! Και, εντάξει, καλή η πολυφωνία των εννιά παικτών στο σκοράρισμα, αλλά το να σε ταλαιπωρεί ένας σέντερ και να σε «σκοτώνει» στο… ζωγραφιστό είναι προϊόν κακής αμυντικής λειτουργίας και πάνω από όλα ομαδικής θέλησης.

Σε μια μέτρια βραδιά μπορούμε να κρατήσουμε το γεγονός πως οι Πειραιώτες δεν είχαν σκοπό να βιώσουν στιγμές Ουέλς και από το 66-73 έτρεξαν ένα 15-2 επιμέρους, για να τελειώσουν ουσιαστικά την αναμέτρηση και να δουν Μπαρτσελόνα. Αυτό είναι το κρατούμενο και ότι είναι αήττητοι πρωταθλητές χειμώνα.

ΥΓ. 1: Οι χαμένες βολές, μηδενική αυτοσυγκέντρωση και προθυμία. Να έχεις ποσοστό στα τρίποντα περίπου ίδιο με εκείνο από τη γραμμή της… φιλανθρωπίας δεν σε τιμάει διόλου. Ο Ολυμπιακός είχε 14-25 τρίποντα και 14-24 βολές. Φοβερό...

ΥΓ. 2: Ο μοναδικός παίκτης που έπρεπε να παίζει στη Βαρκελώνη τραυματίστηκε. Ο «Μίλου» είναι ο τέλειος ψηλός για τον Τόμιτς.

ΥΓ. 3: Ο Ντομινίκ Ουότερς συνεχίζει να μου αρέσει όλο και περισσότερο. Σε 13 λεπτά, στο δεύτερό του ματς με τον Ολυμπιακό, κατάφερε να πασάρει τρεις ασίστ. Ζητούμενο είναι να ξεψαρώσει για να εκτελεί και πιο άνετα. Πέτυχε και το τριποντάκι του.

ΥΓ. 4: Τι παικτάρα αυτός ο Μόργκαν! Από την αρχή της σεζόν τον παρακολουθώ. Λαβράκι για όποιον το καλοκαίρι τον… ψαρέψει. Κάτσε να την καπακώσει καμιά ομάδα από τώρα στην Ευρώπη...

(Το κείμενο δημοσιεύθηκε στον «ΓΑΥΡΟ» στις 10/01/2017)