Τον περασμένο Αύγουστο και λίγες μέρες πριν αναλάβει ο Πάουλο Μπέντο τον Ολυμπιακό, είχα ταξιδέψει μαζί με την αποστολή της ομάδας στην Κωνσταντινούπολη για το φιλικό με την Μπεσίκτας. Οι «ερυθρόλευκοι» ήταν… σμπαράλια από τον αποκλεισμό από την Μπερ Σεβά και ο Βίκτορ Σάντσεθ μέτραγε αντίστροφα τις ώρες του στον πάγκο.

Γι’ αυτό και θα ήταν παράλογο να βγάλουμε συμπεράσματα για τη δυναμικότητα των δύο ομάδων από εκείνο το φιλικό, που έληξε 1-0 υπέρ των Τούρκων και οι οποίοι δεν είχαν φορτσάρει καθόλου. Βεβαίως, η όλη ατμόσφαιρα, το εκπληκτικό τους γήπεδο, ο φανατισμός, και ας μην ήταν γεμάτες οι εξέδρες, και η ποιότητα στο ρόστερ τους, μου άφησε μια καλή γεύση. Τη γεύση μια πολύ δυνατής ομάδας…

Κακά τα ψέματα, ο Ολυμπιακός για να περάσει την Μπεσίκτας πρέπει να ανεβάσει ταχύτητα, διότι η δυναμικότητά της δεν έχει καμία σχέση με της Οσμανλισπόρ. Οι «μαύροι αετοί» είναι ανώτεροι σε όλα τα επίπεδα, από την οργάνωση μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια. Επίσης και η έδρα τους είναι σαφώς πιο δυνατή και πραγματικά… καυτή, διότι και περισσότερο κόσμο θα έχει το γήπεδο, αλλά και η ηχητική του σε ξεκουφαίνει.

Οι «ερυθρόλευκοι» πρέπει να παίξουν έξυπνα και στα δύο ματς και να μη δώσουν χώρους για κόντρα επιθέσεις στον Κουαρέσμα και την παρέα του. Το πιο σωστό είναι να κοντρολάρουν και να χαμηλώσουν τον ρυθμό και να επιταχύνουν όταν αυτοί θα βρίσκονται σε θέση ισχύος. Σαν έμψυχο υλικό, η Μπεσίκτας υπερτερεί και άρα ο Ολυμπιακός για να υπεκεράσει το συγκεκριμένο μειονέκτημα επιβάλλεται να δείξει ότι είναι περισσότερο ομάδα.

Χρειάζεται όλοι να παίξουν με μυαλό, πάθος και αλληλλοκαλύψεις και να μην αφήσουν καμία λεπτομέρεια στην τύχη. Αν τα κάνει αυτά ο Ολυμπιακός, τότε θα αυξήσει τις πιθανότητες πρόκρισης, γιατί με έναν καλό Φορτούνη στη ρεβάνς μπορεί να «χτυπήσει» την Μπεσίκτας εκεί που πονάει.

(Το κείμενο δημοσιεύθηκε στον «ΓΑΥΡΟ» στις 25/02/2017)