Ο απολογισμός στον πρώτο γύρο για τον Ολυμπιακό ήταν θετικός. Οι «ερυθρόλευκοι» μετά από 15 αγωνιστικές μάζεψαν 10 ροζ φύλλα αγώνα, ενώ μόλις πέντε φορές βίωσαν το συναίσθημα της ήττας. Μέσα σε αυτά ας προσθέσουμε ότι πέρασαν από έδρες όπως της Μπασκόνια, της Νταρουσάφακα, της Ζαλγκίρις, αλλά και του Παναθηναϊκού. Και δεν είναι τυχαίο το ότι βάζω στο σακούλι τη νίκη στο ΟΑΚΑ. Η φετινή Ευρωλίγκα σε αναγκάζει να σκέφτεσαι παιχνίδι με το παιχνίδι. Να χαίρεσαι με το θετικό αποτέλεσμα για μερικά λεπτά και μόνο και να πεισμώνεις όταν χάνεις, γιατί απλά δεν έχεις χρόνο για τίποτα περισσότερο. Αν… σκεφτείς, μόνο να ζημιωθείς μπορείς. Κάθε ματς οφείλεις να το βλέπεις ξεχωριστά, όπως εν προκειμένω αυτό με τον Παναθηναϊκό στο ΣΕΦ.

Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι. Αυτή η αναμέτρηση δεν έχει καμία απολύτως σχέση με εκείνο του πρωταθλήματος. Μία ήττα δεν είναι καταστροφική, όπως στην Α1, που κρίνεται το πλεονέκτημα έδρας στα πλέι οφ. Αν και εκεί οι Πειραιώτες προέρχονται από τη μεγάλη σε έκταση νίκη στο ΣΕΦ.

Επιστρέφουμε, όμως, στο θέμα μας, γιατί εδώ μιλάμε για έναν… μαραθώνιο. Από την άλλη, μία επικράτηση απέναντι στον «αιώνιο» ρίχνει το συγκρότημα του Πασκουάλ μία νίκη κάτω από τους «ερυθρόλευκους». Ετσι οφείλει να δει την αναμέτρηση ο Ολυμπιακός. Ως ένα ακόμα ματς Ευρωλίγκας και τίποτα περισσότερο. Να ξεχάσουν ότι πρόκειται για μία αναμέτρηση με τους… μισητούς αντιπάλους και να σκεφτούν πως αντιμετωπίζουν την ομάδα που έχει ρεκόρ 9-6 και μπορεί με νίκη να φτάσει τους πρωταθλητές Ελλάδος και ουσιαστικά να τους δυσκολέψει τη ζωή.

ΥΓ.: Ο κόσμος και πάλι κοντά στους παίκτες του Σφαιρόπουλου. Το κακό είναι πως τόσο καιρό ο Ολυμπιακός παλεύει να κερδίσει πρώτα τους οπαδούς του και στη συνέχεια τους υπόλοιπους.

ΥΓ.2: Η προσθήκη του Ντομινίκ Ουότερς βάζει ποιότητα στον «άσο» για τους «ερυθρόλευκους» και το θέμα είναι πως στην ομάδα μέσα, η άποψη είναι η καλύτερη για τον Αμερικανό γκαρντ. Θα το δούμε, λοιπόν, στο παρκέ…

(Το κείμενο δημοσιεύθηκε στον «ΓΑΥΡΟ» στις 03/01/2016)