ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΖΩΡΖΟΣ

Στράβωσε από την αρχή το χθεσινό παιχνίδι και δεν ίσιωσε ποτέ… Αυτή η ήττα είναι διδακτική και πρέπει να συσπειρώσει. Ο Πανιώνιος προηγήθηκε πριν συμπληρωθεί το πρώτο λεπτό και αυτό σημαίνει δύο πράγματα: Αφενός υπήρχε χρόνος για να γυρίσει ο Ολυμπιακός το σκορ και αφετέρου η πίεση μεταφέρθηκε αμέσως στους «ερυθρόλευκους».

Πάντως, δεν πιστεύω ότι η πίεση του αποτελέσματος «λύγισε» τους πρωταθλητές, όσο τα λάθη που έγιναν τόσο από τον προπονητή όσο και από τους παίκτες. Οσον αφορά τον Πορτογάλο, δεν έκανε τις κατάλληλες κινήσεις στην πορεία του παιχνιδιού και δεν είχε την έμπνευση να βοηθήσει πραγματικά την ομάδα.

Δεν χρειάζεται να κάνουμε τους μετά Χριστόν προφήτες και ούτε το ανάθεμα πρέπει να πέσει μόνο σε έναν. Το ποδόσφαιρο είναι ομαδικό, όλοι χάνουν και όλοι κερδίζουν μαζί. Σε έναν μαραθώνιο συνεχόμενων δύσκολων αγώνων μπορεί κι αυτό να συμβεί.

Από την άλλη μεριά, είναι εμφανές ότι ο Οσκαρ Καρντόσο ήταν αρνητικός και επί της ουσίας δεν βοήθησε στις κρίσιμες στιγμές μέσα στην περιοχή. Ακόμα και το δοκάρι που είχε στο α’ ημίχρονο έδειξε ότι έχει χάσει την αυτοπεποίθησή του και ταυτόχρονα έχει γκίνια.

Κάπου εκεί έπρεπε να τον προφυλάξει ο προπονητής και να τον αλλάξει, ώστε από την αρχή του β’ ημιχρόνου να μπει ο Ανσαριφάρντ. Η ταυτόχρονη χρησιμοποίηση δύο σέντερ φορ δεν σημαίνει ότι σε κάνει πιο επιθετικό… Αντίθετα, όταν μπήκε ο Ιρανός έκλεισαν ακόμα περισσότερο οι χώροι και μόνο από κάποια στημένη φάση μπορούσε να έρθει η λύση.

Είδαμε, όμως, ότι κι άλλοι ποδοσφαιριστές που είχαν μια πολύ καλή σεζόν μέχρι τώρα, όπως για παράδειγμα ο Σεμπά, ήταν πολύ μακριά από τον συνήθη εαυτό τους. Ο Φορτούνης προσπάθησε, πήρε μπάλα, αλλά δεν είχε την ανάλογη συμπαράσταση από τους υπόλοιπους, πέραν του Ανδρούτσου. Ούτε ο Ελιουνούσι ούτε ο Ρομαό έδωσαν λύσεις για να ανοίξει σωστά το παιχνίδι με την εμπειρία τους.

Ο Μπέντο τα έπαιξε όλα για όλα στο τέλος, έριξε και τον Μανθάτη στη «μάχη», όμως το ρίσκο του είχε λίγες πιθανότητες επιτυχίας. Ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να μείνει εδώ, πρέπει να προχωρήσει μπροστά. Αλλωστε, δεν ήρθε και η καταστροφή.

(Το κείμενο δημοσιεύθηκε στον «ΓΑΥΡΟ» στις 27/02/2017)