ΓΡΑΦΕΙ Ο ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΤΥΡΙΝΤΖΗΣ

Το παιχνίδι στην Αμαλιάδα με τον Κόροιβο δεν ήταν… σοβαρό τεστ για τον Ολυμπιακό, υπό την έννοια ότι η διαφορά δυναμικότητας είναι τέτοια, που δεν ενδείκνυται για ασφαλή συμπεράσματα. Ο Γιάννης Σφαιρόπουλος όμως είχε βάλει ένα σωρό… μικρά τεστ στους «ερυθρόλευκους» και πέρασαν με καλό βαθμό σε όλα.

Κυριότερο; Η σοβαρότητα και η διάθεση. Σε πολλά ανάλογα ματς στο πρωτάθλημα, οι «ερυθρόλευκοι» κατεβάζουν στροφές και χαλαρώνουν ιδίως στο 4οι δεκάλεπτο. Στην Ήλιδα δεν το έκαναν αυτό παίζοντας με συγκέντρωση και βγάζοντας ενέργεια και στα 40 λεπτά του αγώνα.

Με την… 10άδα που «κατέβασε» ο κόουτς αναγκαστικά και η οποία θα μπορούσε εύκολα να είναι και… 9άδα, καθώς ο Τολιόπουλος έπαιξε με ένεση, άπαντες γνώριζαν ότι θα παίξουν και με ικανοποιητικό χρόνο (12΄ο Τολιόπουλος και 13΄ο Μπόγρης, οι παίκτες με τον μικρότερο χρόνο συμμετοχής). Ήταν μια άριστη ευκαιρία για πολλούς να βρουν ρυθμό, να ξεμπουκώσουν, να πάρουν τα πάνω τους.

Δεν μπορούν πολλοί, η αλήθεια είναι, να παίζουν ανάλογα όταν η ομάδα είναι πλήρης. Για να δώσουμε ένα παράδειγμα: Με τον Σπανούλη μέσα γνωρίζουμε πως οι περισσότερες μπάλες θα φύγουν για τον Πρίντεζη και τον Μιλουτίνοφ και φυσικά θα πάρει και ο ίδιος για τον εαυτό του. Αυτός είναι ο Ολυμπιακός, έτσι παίζει, έτσι προχωράει… Ο Μπράουν στην Αμαλιάδα είχε την ευκαιρία να πάρει 13 σουτ. Με τον Σπανούλη μαζί δεν θα μπορούσε να γίνει, ούτε σε ματς που «καίει». Ο Ρόμπερτς πήρε 7, αλλά τόσα ο Στρέλνιεκς, ο Μάντζαρης 11…

Έγινε λοιπόν κάτι που είχαν ανάγκη πολλοί και το θέμα είναι άπαντες να βρίσκονται σε ετοιμότητα και να έχουν ρυθμό όταν χρειαστούν. Ο Ρόμπερτς μετά τον ρόλο για συγκεκριμένα πράγματα στο παιχνίδι με την Εφές, με τον Κόροιβο έπαιξε περισσότερο με επιθετικό και δημιουργικό προσανατολισμό. Ο Μπράουν έπρεπε, ήθελε αλλά το ίδιο και ο κόουτς να πάρει σουτ να… ξεμπουκώσει (για να μην πούμε τίποτα άλλο). Τον άφηνε ο κόουτς να παίρνει σουτ ακόμα και από τα 9 μέτρα παρά το 0/3 που ξεκίνησε. Ήταν κι αυτός ένας μικρός στόχος μέσα στο ματς. Να συνεχίσει στα ίδια στάνταρ ο Παπαπέτρου, να βρει ρυθμό και ο Τιλί που ήταν εκτός 4.5 μήνες και οι μεταπτώσεις του είναι λογικές… Να πάρει τα πάνω του ο Μακλίν, ο οποίος και με τον Κόροιβο δεν ξεκίνησε καλά, αλλά στη δεύτερη φορά που πέρασε στο παρκέ ήταν εμφανώς καλύτερος, πιο ορεξάτος και επιθετικός. Τον Μάντζαρη τον κρατάω επίτηδες για το τέλος.

Συν τοις άλλοις, αναγκαστικά ή μη, ο κόουτς είχε την ευκαιρία να παίξει και με τα σχήματα του, να δει πως λειτουργούν μαζί κάποιοι παίκτες. Έπαιξε με παραλλαγές με χαμηλό σχήμα- με Μπράουν, Μάντζαρη και Στρέλνιεκς ή με Μπράουν, Ρόμπερτς και Στρέλνιεκς με «τεσσάρι» και στα δύο τον Παπαπέτρου ή δοκίμασε και πάλι το «δίδυμο» στους ψηλούς Μπόγρης-Μακλίν και μετά το Τιλί Μπόγρης. Είναι πράγματα που τα είδε, που τα δοκίμασε, άσχετα αν τα δούμε ή όχι ξανά στο μέλλον.

Το ματς με τον Κόροιβο λοιπόν και ιδίως έτσι όπως το αντιμετώπισαν οι ίδιοι οι «ερυθρόλευκοι» ήταν μια καλή ευκαιρία για να βρουν ρυθμό πολλοί και να πάρουν τα πάνω τους ώστε ο βαθμός ετοιμότητάς τους τώρα που έρχονται «τελικοί» στην Ευρωλίγκα να είναι σε ικανοποιητικό επίπεδο.

Πάμε και στο θέμα του Μάντζαρη και με αφορμή αυτόν να πούμε και δύο πράγματα για τους χαρακτήρες. Έκανε πολύ καλό παιχνίδι, όπως και με την Εφές ήταν καλός, ωστόσο- όπως για όλους ισχύει αυτό- ζητούμενο είναι η συνέπεια, η σταθερότητα και η πρόοδος.

Η γαστρεντερίτιδα λοιπόν, για να περάσουμε στην ουσία, έκανε καλό στον Μάντζαρη. Έκατσε 5 μέρες σπίτι του και ηρέμησε. Απομονώθηκε, δεν διάβαζε, δεν άκουγε… Ο Μάντζαρης έχει δεχθεί σκληρή κριτική (σωστά κατ’ εμέ και όχι άδικα) αλλά και τον απόλυτο εκχυδαϊσμό. Αυτό το δεύτερο τον γονάτισε. Έφτασε στο σημείο να μην θέλει να μιλάει γιατί ακόμα και «καλημέρα» να έλεγε, στα social media τον ξέσκιζαν. Προσέξτε, άλλο κριτική άλλο εκχυδαϊσμός και εξευτελισμός ενός ανθρώπου.

Ο κάθε άνθρωπος δεν λειτουργεί το ίδιο. Αυτό είναι καλό να το έχετε στο μυαλό σας. Ο κάθε ένας λειτουργεί διαφορετικά. Ο Μάντζαρης δεν το αντέχει αυτό. Προσπαθεί να το διαχειριστεί και δεν μπορεί. Του κάνει κακό. Δεν είναι… Σπανούλης που όσο κι αν τον κράζεις αυτός θα κα@νει  και θα το γυρνάει σε κίνητρο. Δεν είναι κανείς Σπανούλης, τα λέγαμε και τις προάλλες. Ένας είναι ο τρελός σε αυτόν τον πλανήτη, τι να κάνουμε… Ο Μάντζαρης δεν μπορεί να λειτουργήσει έτσι, ούτε και οι άλλοι, για να μην  γράφουμε ονόματα τώρα και δίνουμε κι άλλα παραδείγματα.

Το πόσο θέλει να επανέλθει στα στάνταρ του και να ανέβει αγωνιστικά και επιθετικά φάνηκε από το 2ο τρίποντο που πήρε με την Εφές (σ.σ. αλήθεια αν μπορείτε σε αυτό δείτε τον πανηγυρισμό του Πρίντεζη) αλλά και στο πως λειτούργησε στο ματς με τον Κόροιβο όντας επιθετικός στο παιχνίδι του. Επιβάλλεται συνέχεια και συνέπεια βέβαια…  

 

ΥΓ: Η σεζόν τώρα ξεκινάει. Άπαντες χρειάζονται. Κανείς δεν περισσεύει. Όλοι να δίνουν και να βοηθάνε ακόμα και με λίγα και μικρά.