Μπορεί όταν χάνει να… χάνει καλά, αλλά από την άλλη όταν θυμώνει τους παίρνει και τους σηκώνει… Ο Ολυμπιακός για μία ακόμη φορά έβγαλε αντίδραση και μάλιστα καλή: Μετά τα πρώτα στραπάτσα από Μπαρτσελόνα και Παναθηναϊκό πήγε και κέρδισε μέσα στη Φενέρ φτάνοντας το σερί του μάλιστα στις 5 νίκες. Μετά την ΑΕΚ και την Μπάμπεργκ, με λειψή φροντ λάιν τσάκισε την ΤΣΣΚΑ και έκανε διπλό στην Εφές. Τώρα μετά τον ΠΑΟΚ και την Μπασκόνια έριξε μία… ξεγυρισμένη 30άρα στη Μακάμπι και θέλει να συνεχίσει.

Ου αι και αλλοίμονο αν μείνει εκεί. Έχει Μόσχα (Κίμκι) και Βελιγράδι. Θέλει να επιστρέψει (και) στις εκτός έδρας επιτυχίες καθώς στα 4 τελευταία ματς μακριά από το ΣΕΦ έχει μία νίκη και τρεις ήττες καιν συν τοις άλλοις θεωρείται μια καλή ευκαιρία, καθώς στη συνέχεια έχει Μαδρίτη, ΟΑΚΑ, Μόσχα (ΤΣΣΚΑ). Βέβαια γυρίζει ο… τροχός καθώς μετά τον Ερυθρό Αστέρα έχει 6 ματς στο ΣΕΦ και 4 εκτός.   

Γιάνις Στρέλνιεκς: «Πρέπει να βρούμε κι άλλους τρόπους να σκοράρουμε εκτός από το τρίποντο».

Νέβεν Σπάχια: «Είναι η πρώτη φορά στην καριέρα μου που βλέπω μία ομάδα να βάζει 53 πόντους στο ημίχρονο… με ένα τρίποντο».

Γιάννης Σφαιρόπουλος: «Κάποιες ομάδες κλείνουν τη ρακέτα και σου αφήνουν το τρίποντο».

Σε αυτές τις τρεις προτάσεις κρύβεται το παιχνίδι του Ολυμπιακού με τη Μακάμπι και γενικότερα… το μυστικό. Ο Ολυμπιακός με τη Μακάμπι (σ.σ. του το επέτρεψε κιόλας) έκανε αυτό που δεν έγινε στη Βιτόρια ή στη Βαμβέργη. Πάτησε παρκέ με σκοπό να την πλήξει στη ρακέτα της. Στην καρδιά της άμυνάς της. Δεν του μπήκαν και τα πρώτα τρία σουτ από μακριά, αλλά επέμεινε να μπει μέσα και δεν συνέχισε να… μπουμπουνάει από έξω. Ο Σπανούλης έκανε τρομερή δουλειά σε αυτό. Αν είχαν καλύτερα τελειώματα θα είχε διψήφιες ασίστ κι όχι 7.

Επανήλθε στο γνώριμο καλό του πρόσωπο ο Μιλουτίνοφ που η αλήθεια είναι πως το είχαμε ξεχάσει κάπως μετά τον τραυματισμό του, επέμεινε να μπαίνει μέσα ο Μάντζαρης θέλοντας να προκαλέσει ρήγματα, τα κοψίματα και πάλι του ενδιάμεσου Παπανικολάου ήταν εξαιρετικά και ο Μακλίν πιστεύω, αν δεν είχε συμβεί αυτό με τη μέση του, θα έκανε εμφάνιση ανάλογη με αυτή με την ΤΣΣΚΑ.

Ο Ολυμπιακός είχε βάλει 53 πόντους σε 20λεπτά στη Μακάμπι, προσέξτε, με 61% στα δίποντα, 15 ασίστ και 3 λάθη. Είχε 1/11 τρίποντα αλλά και… 16/26 δίποντα. Διάβαζε σωστά, είχε υπομονή στο πλάνο του απ’ τη στιγμή που έλειπε και ο Μπόλντεν στους ψηλούς και πάνω απ’ όλα κίνηση μακριά από τη μπάλα. Ταχύτητα στο παιχνίδι του. Γιατί σου δίνουν το τρίποντο αλλά όταν τους σπάνε τα νεύρα, εκτός από ότι χαλάνε το μυαλό τους και τους παίρνει ο κατήφορος στην άμυνα, στην επίθεση είναι και στατικοί. Κάθονται ακροβολισμένοι και απλά… σουτάρουν. Ναι είναι ελεύθερα, ναι θα τα πάρεις, αλλά όταν βλέπεις ότι δεν μπαίνει το ρημάδι πας στο… plan b. Κυκλοφορείς τη μπάλα, προσπαθείς να δημιουργήσεις ρήγματα, να κερδίσεις φάουλ, να βγουν κοψίματα και συνεργασίες μέσα στη ρακέτα.

Με τη Μακάμπι θυμάστε πόσες φορές συνεργάστηκαν οι ψηλοί μεταξύ τους; Ο Πρίντεζης στον Μιλουτίνοφ, ο Σέρβος στον Παπανικολάου κτλ. Τους άνοιξαν σαν τριαντάφυλλο με αποτέλεσμα 10 παίκτες να έχουν τελική πάσα στο στατιστικό τους και να φτάσουν στις 26 ασίστ. Ναι η Μακάμπι δεν έχει αμυνάρα, δέχεται 82 πόντους αλλά για καθίστε λίγο, και η Μπασκόνια κοντά στους 80 δέχεται και της έβαλαν 54. Η Τενερίφη 86 της έβαλε προχτές (και φυσικά έχασε).   

Αυτό είναι το μυστικό… Έχει σημασία φυσικά τι σου δίνει ο αντίπαλος αλλά το θέμα είναι και τι κάνεις εσύ για να το αλλάξεις. Και φυσικά η άμυνά σου. Αν δεν κρατήσει αυτή, ναι, θα χάσεις με 30 πόντους γιατί ασπάζομαι το ρητό του Σφαιρόπουλου: «Από την επίθεση δεν κερδίζεις πάντα. Θα έχεις και το κακό βράδυ που δεν θα μπαίνουν». Ο Ολυμπιακός κράτησε στην άμυνα, στόχευσε στη ρακέτα με τη Μακάμπι και έτρεξε και στο ανοικτό γήπεδο όπως ήθελε. Είχε ένα ολοκληρωμένο παιχνίδι. Δεν θα το έχει πάντα, αλλά σημασία έχει να το πηγαίνει αυτός εκεί που θέλει κι όχι ο αντίπαλος.

Με την Μπασκόνια είχε 26 δίποντα και βάρεσε 30 τρίποντα.

Με την Ζαλγκίρις 27 δίποντα, 27 τρίποντα.

Στην Μπάμπεργκ 30 δίποντα, 27 τρίποντα.

Δείτε τώρα…

Με την Ρεάλ είχε 41 δίποντα, 23 τρίποντα. Μπήκαν τα 6 (23%).

Με την ΤΣΣΚΑ 46 δίποντα και 20 τρίποντα.

Με τη Μιλάνο 35 δίποντα, 24 τρίποντα.

Με τη Μακάμπι 46 δίποντα και 26 τρίποντα.

Το κάνει καλύτερα στο ΣΕΦ, το κάνει πιο άνετα, πιο σίγουρα, πιο μυαλωμένα όπως φαίνεται, οφείλει όμως να συνεχίσει με τον ίδιο τρόπο. Έχουν παίξει ρόλο σαφέστατα τα μπες βγες με τους τραυματίες. Δεν είναι εύκολο να ακουμπήσεις τη μπάλα κοντά όταν λείπει ο Πρίντεζης ή ο Μιλουτίνοφ (όπως έγινε στο Μπάμπεργκ) αλλά το θέμα είναι να συνεχίζει να παρουσιάζεται επιθετικός και όχι απαθής και να έχει εναλλακτικές πέραν του τριπόντου. Κι ας μην βγουν. Να μην εξαρτάται όμως από αυτό… 

ΥΓ: «Το τι γίνεται έξω από την ομάδα δεν μας ενδιαφέρει. Παλεύουμε κάθε μέρα, αγαπάμε ο ένας τον άλλον και τον κόσμο που μας στηρίζει». Η φράση του Ιωάννη Παπαπέτρου όλα τα λεφτά. Όλη η ουσία…